„Er þá nokkuð annað ráð en að núllstilla ártalið og taka upp kommúnisma að kambódískri fyrirmynd? Jafna allt við jörðu?“ – hefur Egill Helgason með velþóknun eftir Andrési Magnússyni, sem valkost við það að fjölga fátækum börnum í landinu, ef ég skil rétt. Hlutfallslega fátækum, nota bene, hlutfallslega fátækum börnum. Eins og meðlimir vantrúarvefsins koma manni fyrir sjónir sem stækustu bókstafstrúarmenn landsins – „Stendur þetta kannski ekki í Biblíunni!?“ – þá virðist ákveðinn hluti hægrimanna vera einu eftirlifandi trúfífl kommúnistaleiðtoga. Jú, það er rétt, piltar, eini valkosturinn við hraðamet í stéttskiptingu eru fjöldamorð. Eini valkosturinn við George Bush er Osama Bin Laden. Eini valkosturinn við ferskeytluna er upplausn og hnignun íslenskrar menningar og eini valkosturinn við Halldór Laxness er Gunnar Gunnarsson.
Ég er annars að lesa Loft Guðmundsson – skemmtilegt. Meiri Loft, minni Egil.
Skemmtilegt annars að í sama pistli lýsir Egill yfir vonleysi sínu í garð nýrrar útgáfu, ekki síst vikublaðs sem hefur lýst því yfir að ætla að stunda alvöru fréttaskýringar og eiga enga vini. Er ekki Egill Helgason einmitt of vinmargur? Væri ekki snjallast að gera hann að bæjarstjóra einhvers staðar, jafnvel bæjarfógeta? Ekki að ég ætli að fara að blanda mér í þjóðmálin, ég sem er bara kona.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli