Vonbrigði eru til dæmis leiðinleg … ekki að það sé ekki gott að tileinka sér jákvætt viðhorf til lífsins samanber sjálfshjálparhönnuði síðustu ára og áratuga, það er ansi gott að tileinka sér viðhorf sigurvegarans sem lítur á hverja hindrun sem tækifæri, hvert fall sem lærdóm, hvert rugl sem von um vit … það væri gott að verða aldrei fyrir vonbrigðum því maður veit að stangist heimurinn á við orðin er ekki við heiminn að sakast, það væri gott upp á geðheilsuna, en þar sem við erum, eins og ég kem inn á annars staðar, svona líka helvíti mennsk, þá eru vonbrigði leiðinleg.
Tvenn vonbrigði í dag. Í fyrsta lagi strandaði kennslubókarhugmynd sem ég var að vona að myndi færa mér milljónir. Í öðru lagi braust kaffipokinn í kaffivélinni saman svo uppáhellingin sem ég er að drekka er algjört hland. Síðari vonbrigðin fela í sér augljósan lærdóm og ég mun héðan af sýna varkárni þegar ég loka kaffivélinni, svo vatnið rati gegnum korginn á leiðinni í könnuna. Fyrri vonbrigðin fela áreiðanlega í sér lærdóm en hann er ekki augljós … það eru hins vegar praktísku afleiðingarnar, hvað varðar praktísk atriði … í hinu praktíska lífi … í praxís er þetta allt snúið.
Teoría er æði. Meira að segja Kierkegaard sem gerir sér heilt höfundarverk úr því að lífið sé erfitt, er ekki erfiður aflestrar. Ekki einu sinni átakanlegur. Maður les hann og lærir: Já, lífið er svona djöfulli mikill vandi. Og gleðst yfir því að hafa öðlast nýjan skilning á myrkrinu. En þegar lífið er svona djöfulli mikill vandi, þarna úti … þá gleðst maður ekki endilega yfir lærdómnum, heldur bölvar og ber í borð, gnístir tönnum og jöklarnir bráðna og Gautaborg sekkur.
Ég er vitaskuld ekki að tala um vanda fátæku landanna. Nei, vandi þeirra sem hafa ekki aðgang að hreinu drykkjarvatni er einfaldur þó hann sé átakanlegur. Hann er einfaldur þannig að dag frá degi þarf maður einfaldlega að leggja sig fram um að finna hreint drykkjarvatn. Þegar það gengur ekki deyr maður. Vandi Vesturlandabúa er allur annar, hann er metavandi, hann snýst um að ákveða hvers konar vanda maður vill leggja fyrir sig í lífinu … og taki maður vonda, lélega, ranga ákvörðun jafnvel, þá fær maður samt ekki að deyja, nema maður verði fyrir sporvagni eins og hefur komið fyrir efnileg skáld … maður deyr ekki, heldur fellur bara … fellur og fellur … það er enginn botn.
Það er nefnilega ekki fallið sem meiðir, heldur botninn. Fallið er bara leiðinlegt.
Svartagallsraus? Jabbs. Hræddur um það … og ekki að ég sé í svartnættinu, maður skrifar lítið þaðan … ég hef bara verið að fara í kynnisferðir, pakkaferðir um tilvistarvanda mannanna, undir leiðsögn Ingólfs.
Fótalaus og handalaus en fær um að færa pening milli reikninga með munnvikunum … homo economicus … homo deyr ekki ráðalaus.
29.8.04
Eg er ekki þessi Anna Frank
Í fyrsta lagi er allt erfitt. Að getu ef ekki að virkni – allt er mögulega erfitt. Og því erfiðar í reynd sem maður er lélegri. Nú ætla ég að hringja í stelpuna sem hefur aldrei kallað neinn kærastann sinn, að mér meðtöldum.
Það væri nú ýmislegt hægt að segja um ástina, ha? En maður gerir það ekki … maður talar ekki um flókna hluti í bloggi og lætur ekki eins og eitthvað skipti raunverulega máli, því blogg eru svona dægurlög sjálfsástarbókmenntanna, maður bloggar ýmist á góðviðrisdögum eða rigningardögum en bloggi maður daginn sem snjóflóð drepur móður manns hlýtur að verða úr því – kitsj?
Og hvað finnst fólki í ljósi þessarar staðhæfingar um Írakann sem bloggaði gegnum stríðið? Anna Frank meets Baudrillard. Þegar maður gerir stórviðburði sem hefð er fyrir að séu allt að því handanlægir, yfirskilvitlegir, í mikilfengleik sínum – eins og raunveruleg stríð eru fyrir þorskastríðsþjóðir, eða raunverulegar tilfinningar fyrir þá sem aldir voru upp með Helgu Möller í útvarpinu – þegar maður gerir slíka atburði hversdagslega, sýnilega í gráustu smáatriðum og þar með kléna, er maður þá að fara á mis við þá, eða ef til vill sýna raunveruleika þeirra?
Ættum við öll að setja sárustu tilfinningar okkar, harðasta einmanaleikann og ljótustu langanir, hingað?
Ef ekki, hvers vegna ættum við þá að setja þær í skáldsögur?
Þaðan og annað. Léttara hjal, taka upp. Hífopp! Matarslagur í dag. Milli pönkaranna í Kreuzberg og pönkaranna í Friedrichshain. Fleirtölutonn af matvælum, hundruð fólks, lokuð fjögurra akreina brú milli hverfanna – klukkutími, vond lykt og ógurlega mikil kæti. Friedrichshain vann – þá hófust skærur. Merkilegt að fylgjast með framvindu orrustu, þó aðeins hafi verið barist með illa lyktandi grænmeti gekk víglínan fram og aftur um hríð, þar til Friedrichshain náði yfirhöndinni, rétt eins og í sjómann – það er ljóst að Kreuzberg mun tapa en andskotinn hafi það að nokkur gefi eftir heldur blánar framhandleggurinn og þrútnar af rembingi.
Melli og Dóri byggðu valslöngvu sem þeir báru með sér í bardagann. Hún og önnur keimlík tæki komu að takmörkuðu gagni í stríðinu sjálfu en litu þrusuvel út. Eins og landgönguherforingjar segja um loft- og sjóherinn í Bandaríkjunum. „When it comes to conquering your enemy there is no substitute for ripping his heart out,“ – þetta las ég í grein um daginn sem var vísað á af www.aldaily.com.
Nú jæja, jæja þá … japs.
Hórurnar eru hinar rólegustu. Ætti ég að tala um íslensku listaunglingana sem komu hérna? Og héldu, á það heila, vonda sýningu? Ætti ég að tala um algjört og þó vaxandi virðingarleysi mitt fyrir ungu listafólki, svona almennt? Nei, vegna þess að vinur minn listamaðurinn var að hringja dyrabjöllunni hér á skrifstofunni sem er heima hjá vini mínum heimspekingnum … ég – verð – að fara!
Það væri nú ýmislegt hægt að segja um ástina, ha? En maður gerir það ekki … maður talar ekki um flókna hluti í bloggi og lætur ekki eins og eitthvað skipti raunverulega máli, því blogg eru svona dægurlög sjálfsástarbókmenntanna, maður bloggar ýmist á góðviðrisdögum eða rigningardögum en bloggi maður daginn sem snjóflóð drepur móður manns hlýtur að verða úr því – kitsj?
Og hvað finnst fólki í ljósi þessarar staðhæfingar um Írakann sem bloggaði gegnum stríðið? Anna Frank meets Baudrillard. Þegar maður gerir stórviðburði sem hefð er fyrir að séu allt að því handanlægir, yfirskilvitlegir, í mikilfengleik sínum – eins og raunveruleg stríð eru fyrir þorskastríðsþjóðir, eða raunverulegar tilfinningar fyrir þá sem aldir voru upp með Helgu Möller í útvarpinu – þegar maður gerir slíka atburði hversdagslega, sýnilega í gráustu smáatriðum og þar með kléna, er maður þá að fara á mis við þá, eða ef til vill sýna raunveruleika þeirra?
Ættum við öll að setja sárustu tilfinningar okkar, harðasta einmanaleikann og ljótustu langanir, hingað?
Ef ekki, hvers vegna ættum við þá að setja þær í skáldsögur?
Þaðan og annað. Léttara hjal, taka upp. Hífopp! Matarslagur í dag. Milli pönkaranna í Kreuzberg og pönkaranna í Friedrichshain. Fleirtölutonn af matvælum, hundruð fólks, lokuð fjögurra akreina brú milli hverfanna – klukkutími, vond lykt og ógurlega mikil kæti. Friedrichshain vann – þá hófust skærur. Merkilegt að fylgjast með framvindu orrustu, þó aðeins hafi verið barist með illa lyktandi grænmeti gekk víglínan fram og aftur um hríð, þar til Friedrichshain náði yfirhöndinni, rétt eins og í sjómann – það er ljóst að Kreuzberg mun tapa en andskotinn hafi það að nokkur gefi eftir heldur blánar framhandleggurinn og þrútnar af rembingi.
Melli og Dóri byggðu valslöngvu sem þeir báru með sér í bardagann. Hún og önnur keimlík tæki komu að takmörkuðu gagni í stríðinu sjálfu en litu þrusuvel út. Eins og landgönguherforingjar segja um loft- og sjóherinn í Bandaríkjunum. „When it comes to conquering your enemy there is no substitute for ripping his heart out,“ – þetta las ég í grein um daginn sem var vísað á af www.aldaily.com.
Nú jæja, jæja þá … japs.
Hórurnar eru hinar rólegustu. Ætti ég að tala um íslensku listaunglingana sem komu hérna? Og héldu, á það heila, vonda sýningu? Ætti ég að tala um algjört og þó vaxandi virðingarleysi mitt fyrir ungu listafólki, svona almennt? Nei, vegna þess að vinur minn listamaðurinn var að hringja dyrabjöllunni hér á skrifstofunni sem er heima hjá vini mínum heimspekingnum … ég – verð – að fara!
18.8.04
She's funny. She's ... very funny.
Heimskir Bandarikjamenn vid hlidina a mer. Eg er ekki ad segja ad allir Bandarikjamenn seu heimskir, eg segi: Thad eru heimskri Bandarikjamenn vid hlidina a mer. Thad thydir: Their fara i taugarnar a mer. Fyrir hvad? Fyrir thad eitt ad vera bandariskir. Fyrir thad ad vera fyrri til i hinn eilifa sunnudag, fyrir thad ad hafa ekkert betra ad tala um en svitalyktina af Thjodverja sem their kunna vel vid en hann lyktar bara svo hraedilega, og skiptast a vefslodum, og tala um kvoldid i kvold og alveg magnadan klubb sem thau voru ad uppgotva, og senda tolvuposta og blogga og hneykslast a Bush fyrir ad vera vitlaus, benda a myndir a tolvuskjanum og hlaeja, vera i kaki-stuttbuxum, daldid feitir og med dyr gleraugu ... their eru alveg eins og eg, en voru fyrri til og eg hata thetta i sjalfum mer jafn mikid og eg hata thad i theim en thad er adeins meira i theim, tvo prosent meira, svo eg ma segja ad thad eru heimskir Bandarikjamenn vid hlidina a mer. Og eg er ekki i kakistuttbuxum og mun aldrei, ad thvi er eg best veit eda fae vid radid, ganga i slikum.
Gott og vel. Eg aetladi ad tala um fanyti dagsins, hvernig eg reyni ad runka fra mer/til min lifid og veit ekki hvort thad gengur eda rekur. Ibudin lyktar adeins betur eftir mubbluhreinsanir ... en hverjum er ekki sama, eins og Olla Nokiolla, sagdi. Eg leit i atvinnuauglysingar Zitty, hins almenna timarits Zitty, og sem fyrr var thar auglysing fra saedisbanka, sem leitar bara eftir seriöse Samenspender. Eg hringdi i upplysingalinuna theirra, tilbuinn ad forna sidustu dreggjunum af libidoi fyrir peninga, til ad heyra hvad their borga og vard tveimur minutum af gsm-kreditinu minu i ad hlusta a simsvara sem sagdi mer allt um ferlid, nema thad.
Saedisgjafar mega annars ekki vera samkynhneigdir. Eg geri rad fyrir ad their meini ad saedisgjafar megi ekki hafa aids, nema thetta seu evropskar radstafanir til ad haegja a kritiskri folksfaekkun, ef their lita tha svo a ad ef til vill se samkynhneigd arfgeng.
Hommarnir sem eg thekki eru i burtu, thad er lika stelpan sem eg thekki ... eh, Eirikur, ja: Cecilia sagdi ad vid vaerum finlegir fornmunir. Ad thvi er eg best veit eru konur toluvert haskalegri en gomul husgogn, ofyrirsjaanlegri. Fleiri tulkanir thvi oskast a ordunum sem fellu um mig og Dora og lesa ma um her ad nedan.
Nu eru Bandarikjamennirnir ad horfa a skjainn hja mer og glotta eitthvad ... og horfa hver a skjaina hja odrum, thetta gerir mig hraedilega taugaveikladan, eg missi alla einbeitingu, get ekki sagt neitt ... hausinn tomur. Athygli taemir mig ... annad folk taemir mig. Djofull hlaeja thau mikid! Eg held thau seu ad skoda fjolskyldumyndir ...
Gott og vel. Eg aetladi ad tala um fanyti dagsins, hvernig eg reyni ad runka fra mer/til min lifid og veit ekki hvort thad gengur eda rekur. Ibudin lyktar adeins betur eftir mubbluhreinsanir ... en hverjum er ekki sama, eins og Olla Nokiolla, sagdi. Eg leit i atvinnuauglysingar Zitty, hins almenna timarits Zitty, og sem fyrr var thar auglysing fra saedisbanka, sem leitar bara eftir seriöse Samenspender. Eg hringdi i upplysingalinuna theirra, tilbuinn ad forna sidustu dreggjunum af libidoi fyrir peninga, til ad heyra hvad their borga og vard tveimur minutum af gsm-kreditinu minu i ad hlusta a simsvara sem sagdi mer allt um ferlid, nema thad.
Saedisgjafar mega annars ekki vera samkynhneigdir. Eg geri rad fyrir ad their meini ad saedisgjafar megi ekki hafa aids, nema thetta seu evropskar radstafanir til ad haegja a kritiskri folksfaekkun, ef their lita tha svo a ad ef til vill se samkynhneigd arfgeng.
Hommarnir sem eg thekki eru i burtu, thad er lika stelpan sem eg thekki ... eh, Eirikur, ja: Cecilia sagdi ad vid vaerum finlegir fornmunir. Ad thvi er eg best veit eru konur toluvert haskalegri en gomul husgogn, ofyrirsjaanlegri. Fleiri tulkanir thvi oskast a ordunum sem fellu um mig og Dora og lesa ma um her ad nedan.
Nu eru Bandarikjamennirnir ad horfa a skjainn hja mer og glotta eitthvad ... og horfa hver a skjaina hja odrum, thetta gerir mig hraedilega taugaveikladan, eg missi alla einbeitingu, get ekki sagt neitt ... hausinn tomur. Athygli taemir mig ... annad folk taemir mig. Djofull hlaeja thau mikid! Eg held thau seu ad skoda fjolskyldumyndir ...
Finlegir jadarbuar, ESB aedi
Jaeja ... Mr. Domestic is back! Herra Husgjarn! Mer hafa borist fyrirspurnir um innrettingar ibudarinnar minnar, folki finnst eg mikill smekkmadur og vill vita hvada radum eg beiti, hvernig mer takist ad innretta af svona mikilli natni fyrir ekki meira fe. Litid fe, thad ma vel vera, en smekkvisi kostar fyrir thvi.
For i fyrstu sturtuna mina i dag i fjora daga ... hef trulega ekki bloggad a medan sturtan var upptekin, hreinlaeti er betra en meinlaeti ... hreinlaeti er ekki seinlaeti, thad sem eg er ad reyna ad segja er ad cleanliness comes next to godliness. Sturtan var upptekin af stol sem eg dro inn af gotunni, frekar fallegum appelsinugulum bolstrudum stol sem myndi soma ser vel a hvada laeknabidstofu sem er -- alls tok eg thrja i ibudina mina og hefdi ekki att ad vera i frasogur faerandi. En their voru meirar forarsvad en stolar og gardslongulaus afred eg ad thrifa tha i sturtunni minni. Sem er med alvoru plasthurd, en ekki segl eda duk eins og algengt er ... nema hvad ... djofull er thetta ordid alltof langt ... nema hvad, stollinn festist. Thad er, eg atti i vandraedum med ad koma honum inn, en svo gerdist eitthvad i midri theirri framkvaemd, einn fotur small einhvern veginn og svo snerist allt og stollinn komst inn i sturtuna. Og eg hugsadi med sjalfum mer: Thetta verd eg ad muna hvernig gerdist. Threif stolinn. Sa mikinn mun a sturtubotninum, minni a stolnum sjalfum. Svo sat hann bara fastur. I thrja, fjora daga eftir thrifin for stollinn hvergi. Thetta vard ofvaxin gestathraut, folk spreytti sig -- eg gerdi sjalfur mestan skada baedi a flisalogdum veggnum i sturtunni og a plasthurdunum ... en sa mig loks i morgun tilneyddan ad skrufa sturtudyrnar i sundur. Thad tok vaena klukkustund og eg se ekki fram a ad hun komist i samt lag i brad.
Mannkynid heldur afram ad leysa heimatilbuin vandamal og gera thannig illt verra ... umhverfisskadi a ibudinni minni, sokum skammsyni, kenni mengun um bolurnar sem eg er med a hnakkanum.
En Haukur, fleira hlytur tho ad vera ad fretta af ther en onyt sturta og skitugir stolar?
O ja, sei sei ... Cecilia heitir itolsk vinkona italskrar vinkonu minnar og helt parti i gaer. Hun helt thvi fram, horfandi a mig og Hondo ad vid vaerum delicato. Og sidar, thegar vid vorum a leidinni ut, sagdist hun heillud af okkur, vid vaerum antiquariaten. Thar med hefdi versti grunur perifer-bua verid stadfestur, ef til vill, semsagt ad thegnar sem framleiddir eru a jadarsvaedum heimsmenningarinnar seu hundrad arum a eftir throun mannkyns, adeins dauf minning um forna tid, ef thetta hefdi ekki verid Itali, Romverji meira ad segja. Pafagardur er vist ekki lengur midja heimsins ... ordin eru samt enn otulkud, en ganga i gegnum hefdbundid ferli: fyrsta vidbragd Hondos var afneitun, hann sagdist vera barbari.
Italir eru annars, enn sem fyrr, vaensti felagsskapur veraldar. Ef til vill asamt Spanverjum ... thessar grannthjodir thurfa tho ad lata ser lynda ad fljuga gegnum London eda Berlin til ad ferdast sin a milli, thad eru engin odyr flug milli Spanar og Italiu. Jadar!
Thegar David veiktust foru annars allt i einu allir ad tala um Evropusambandid ... langar alla inn nema hann? Og eru allir gungur?
Thetta er nog! Thetta er nog! H.
For i fyrstu sturtuna mina i dag i fjora daga ... hef trulega ekki bloggad a medan sturtan var upptekin, hreinlaeti er betra en meinlaeti ... hreinlaeti er ekki seinlaeti, thad sem eg er ad reyna ad segja er ad cleanliness comes next to godliness. Sturtan var upptekin af stol sem eg dro inn af gotunni, frekar fallegum appelsinugulum bolstrudum stol sem myndi soma ser vel a hvada laeknabidstofu sem er -- alls tok eg thrja i ibudina mina og hefdi ekki att ad vera i frasogur faerandi. En their voru meirar forarsvad en stolar og gardslongulaus afred eg ad thrifa tha i sturtunni minni. Sem er med alvoru plasthurd, en ekki segl eda duk eins og algengt er ... nema hvad ... djofull er thetta ordid alltof langt ... nema hvad, stollinn festist. Thad er, eg atti i vandraedum med ad koma honum inn, en svo gerdist eitthvad i midri theirri framkvaemd, einn fotur small einhvern veginn og svo snerist allt og stollinn komst inn i sturtuna. Og eg hugsadi med sjalfum mer: Thetta verd eg ad muna hvernig gerdist. Threif stolinn. Sa mikinn mun a sturtubotninum, minni a stolnum sjalfum. Svo sat hann bara fastur. I thrja, fjora daga eftir thrifin for stollinn hvergi. Thetta vard ofvaxin gestathraut, folk spreytti sig -- eg gerdi sjalfur mestan skada baedi a flisalogdum veggnum i sturtunni og a plasthurdunum ... en sa mig loks i morgun tilneyddan ad skrufa sturtudyrnar i sundur. Thad tok vaena klukkustund og eg se ekki fram a ad hun komist i samt lag i brad.
Mannkynid heldur afram ad leysa heimatilbuin vandamal og gera thannig illt verra ... umhverfisskadi a ibudinni minni, sokum skammsyni, kenni mengun um bolurnar sem eg er med a hnakkanum.
En Haukur, fleira hlytur tho ad vera ad fretta af ther en onyt sturta og skitugir stolar?
O ja, sei sei ... Cecilia heitir itolsk vinkona italskrar vinkonu minnar og helt parti i gaer. Hun helt thvi fram, horfandi a mig og Hondo ad vid vaerum delicato. Og sidar, thegar vid vorum a leidinni ut, sagdist hun heillud af okkur, vid vaerum antiquariaten. Thar med hefdi versti grunur perifer-bua verid stadfestur, ef til vill, semsagt ad thegnar sem framleiddir eru a jadarsvaedum heimsmenningarinnar seu hundrad arum a eftir throun mannkyns, adeins dauf minning um forna tid, ef thetta hefdi ekki verid Itali, Romverji meira ad segja. Pafagardur er vist ekki lengur midja heimsins ... ordin eru samt enn otulkud, en ganga i gegnum hefdbundid ferli: fyrsta vidbragd Hondos var afneitun, hann sagdist vera barbari.
Italir eru annars, enn sem fyrr, vaensti felagsskapur veraldar. Ef til vill asamt Spanverjum ... thessar grannthjodir thurfa tho ad lata ser lynda ad fljuga gegnum London eda Berlin til ad ferdast sin a milli, thad eru engin odyr flug milli Spanar og Italiu. Jadar!
Thegar David veiktust foru annars allt i einu allir ad tala um Evropusambandid ... langar alla inn nema hann? Og eru allir gungur?
Thetta er nog! Thetta er nog! H.
14.8.04
Realistinn horfir andaktugur a hilluna sina
Donaskald er naesta sjalfgefid hugtak, sennilega er thad "donaskapur" sem glepur mann, afvegaleidir, "donask..." -- donaskapur, donaskidi, donaskip, donaskuldir, dona sko bla. Semsagt, Eirikur.
Jaeja ... dagarnir eru margir og snarir i snuningum, fljotari en eg, langtum. Reyndar var fostudagurinn i gaer frekar langur og drjugur en thad er aftur kominn laugardagur, lidur ad naestu leigu, og thar sem eg hef lokid thydingaverkefnunum sem eg hafdi undir hondum og geri thannig i augnablikinu ekkert fyrir peninga mun eg sitja her daegrin long, eda medan mer endast sentin min 40 og - blogga!
Mer finnst allar greinar a internetinu vera ad segja thad sama, tho mer hafi ekki tekist ad festa fingur a hvad thad er ... grunar ad thad se ekki neitt. Retti upp hond their sem hafa thessa tilfinningu thegar their skima um Arts&LettersDaily.
Semsagt, ekki ad thad se ekki nog af fullyrdingum, og misvisandi fullyrdingum jafnvel, um ymis efni ... thad er bara sama bragdid af ollu. Kannski vegna thess ad thad er allt a netinu, kannski bragdid komi af tolvuskjanum. Thetta er semsagt ekki igrundad og getur vel hugsast ad thad se bara eg.
Morgunsyfja, morgunslaevi, morgunslef ... er i midjum klidum ad setja upp eldhusbord, blablabla, horurnar haeglatar, fyrir ofan mig byr sidan islensk kona um thessar mundir, Marta nokkur, sem eg hef enn ekki hitt. Hun hefur buid thar i retta viku ef mer telst rett til, og eg heyrdi hana stiga inn i sina ibud i gaerkvoldi thegar eg var ad stiga inn i mina og velti fyrir mer: Hm, kannski eg fari upp og bjodi gott kvold, kynni mig, eg hafi heyrt af henni tharna uppi, en felagsosominn tok yfirhondina, felagsnidingurinn sem vill bara vera einn og horfa a hillu. Sat i klukkustund i gaerkvoldi, fyrir svefninn, og horfdi a hilluna mina. Andaktugur. Eg hef ekki adur borad hluti i vegg thar sem eg by, ekki talid mig thannig kominn til ad vera. Ad bora i vegg i ibud, er eins og ad leggja nedanjardarlestir um borg. Tilgatan er tha: Helsta astaeda thess ad engin lest er i Reykjavik er ad enginn truir thvi ad vid aetlum ad ilendast tharna. Hver vill hafa sinn bil til ad hypja sig burt thegar kallid kemur, og idealistann vardar engu ad thad er enn obruad fra Islandi til meginlandsins. Idealisti er sa sem hefur eyra i stodugri vidbragdsstodu, fyrir thvi ad kallid komi, ad allt breytist, sa sem litur ekki i raun svo a ad thetta geti verid allt og sumt. Islendingar eru ekki byltingarsinnar, thad gefur auga leid, en their eru idealistar. Serkenni idealista sem er ekki tilbuinn ad efna til byltingar eda standa uppi i harinu a yfirvaldi er hvad hann bolvar mikid.
Eg er ekki idealisti, eg bora i veggi. Eda bid vini mina ad bora i veggi. Eg segi vid heiminn: Eg er kominn til ad vera. Heimurinn svarar: Hvad er svona merkilegt vid thad ad bora i vegg? Eg svara: Thu skilur thetta ekki ...
Morgunsljovg, thad er skyjad i dag svo allt fer fram i haegdum sinum.
Thetta er nog. Ykkar,
madurinn med borinn.
Jaeja ... dagarnir eru margir og snarir i snuningum, fljotari en eg, langtum. Reyndar var fostudagurinn i gaer frekar langur og drjugur en thad er aftur kominn laugardagur, lidur ad naestu leigu, og thar sem eg hef lokid thydingaverkefnunum sem eg hafdi undir hondum og geri thannig i augnablikinu ekkert fyrir peninga mun eg sitja her daegrin long, eda medan mer endast sentin min 40 og - blogga!
Mer finnst allar greinar a internetinu vera ad segja thad sama, tho mer hafi ekki tekist ad festa fingur a hvad thad er ... grunar ad thad se ekki neitt. Retti upp hond their sem hafa thessa tilfinningu thegar their skima um Arts&LettersDaily.
Semsagt, ekki ad thad se ekki nog af fullyrdingum, og misvisandi fullyrdingum jafnvel, um ymis efni ... thad er bara sama bragdid af ollu. Kannski vegna thess ad thad er allt a netinu, kannski bragdid komi af tolvuskjanum. Thetta er semsagt ekki igrundad og getur vel hugsast ad thad se bara eg.
Morgunsyfja, morgunslaevi, morgunslef ... er i midjum klidum ad setja upp eldhusbord, blablabla, horurnar haeglatar, fyrir ofan mig byr sidan islensk kona um thessar mundir, Marta nokkur, sem eg hef enn ekki hitt. Hun hefur buid thar i retta viku ef mer telst rett til, og eg heyrdi hana stiga inn i sina ibud i gaerkvoldi thegar eg var ad stiga inn i mina og velti fyrir mer: Hm, kannski eg fari upp og bjodi gott kvold, kynni mig, eg hafi heyrt af henni tharna uppi, en felagsosominn tok yfirhondina, felagsnidingurinn sem vill bara vera einn og horfa a hillu. Sat i klukkustund i gaerkvoldi, fyrir svefninn, og horfdi a hilluna mina. Andaktugur. Eg hef ekki adur borad hluti i vegg thar sem eg by, ekki talid mig thannig kominn til ad vera. Ad bora i vegg i ibud, er eins og ad leggja nedanjardarlestir um borg. Tilgatan er tha: Helsta astaeda thess ad engin lest er i Reykjavik er ad enginn truir thvi ad vid aetlum ad ilendast tharna. Hver vill hafa sinn bil til ad hypja sig burt thegar kallid kemur, og idealistann vardar engu ad thad er enn obruad fra Islandi til meginlandsins. Idealisti er sa sem hefur eyra i stodugri vidbragdsstodu, fyrir thvi ad kallid komi, ad allt breytist, sa sem litur ekki i raun svo a ad thetta geti verid allt og sumt. Islendingar eru ekki byltingarsinnar, thad gefur auga leid, en their eru idealistar. Serkenni idealista sem er ekki tilbuinn ad efna til byltingar eda standa uppi i harinu a yfirvaldi er hvad hann bolvar mikid.
Eg er ekki idealisti, eg bora i veggi. Eda bid vini mina ad bora i veggi. Eg segi vid heiminn: Eg er kominn til ad vera. Heimurinn svarar: Hvad er svona merkilegt vid thad ad bora i vegg? Eg svara: Thu skilur thetta ekki ...
Morgunsljovg, thad er skyjad i dag svo allt fer fram i haegdum sinum.
Thetta er nog. Ykkar,
madurinn med borinn.
13.8.04
Hilli hilli hill, bloggi bloggi blogg
Jaja, thad er voda audvelt ad gera grin ad ollu thegar madur hefur ekkert til malanna ad leggja ... Eirikur, madur kallar folk ekki fatlad, heldur gedbilad. Edlisfraedingar eru gedbiladir. Svarthol eru tom, thad er ljost. Thau leida ekkert frekar en byltingar. Getum vid gert rad fyrir ad struktur alheimsins spegli einhvern veginn vonir vinstrimanna og ad fari madur inn i svartholid komi madur alls ekki ut, haldi ekki einingu sinni, heldur skapist eitthvad alveg nytt? Ef islensku bankarnir fara inn fyrir ahrifasvaedi svarthols togni a theim thangad til their verda eins og ljosrak, slitna loks i sundur, hrynja saman og verda ad engu asamt med einkaeignarrettinum, graedgi og misretti kynjanna (thetta var bara fyrir Ollu ...) (madur haettir ad vera feministi thegar madur kynnist Itolum) -- eda, getur hitt verid, ad eftir ad Eimskip leysist upp i svartholinu sitji thar eignarretturinn eftir hreinn og omengadur, eignarretturinn sem slikur?
I dag for annars fram frummyndatalning ... a sama tima i fyrra voru 866 frummyndir en nu teljast adeins 834. Thad eru semsagt einhver affoll, starfsmannahald er ad skoda sin mal. Menn grunar ad vid George W. Bush se ad sakast, en thad er ostadfestur grunur.
Eg var ad setja upp hillu eins og ma lesa um a blogginu sem thetta er allt saman thytt ur, www.emancipatorywhaling.blogspot.com -- ur stolnu timbri. Strukturaliskt og praktiskt er hun ovidjafnanleg, og einfaldleikinn er jafnvel fagurfraedilega framurskarandi, en a ad lita er hun naer smekk Hrafns Gunnlaugssonar en eg hafdi fyrirfram gert rad fyrir. Thad er thetta timbur ... eg aetla ad vinna med gler naest, gler eingongu, gera kokainhillu, setja spegilflisar a golfin og fylla verold mina af kaldri og kynferdissnaudri erotik. Ja, erotik sem aldrei verdur ad sadlati -- hver hefur lesid Sacher Masoch?
Hver truir annars a peninga? Og hver heldur ad peningar seu daudir, vid hofum drepid tha?
Eg er ykkar, folkid mitt, og beygi mig i lotningu. Best ad fara heim ad herda skrufur. (Vaendiskonurnar sem bua fyrir nedan mig kvortudu ekki thegar vid borudum i vegginn i dag, tho thaer hafi ordnar alveg aefar thegar eg rak litid bord i hurdina hja theim a fyrsta kvoldi innflutninga.) (Blogg med vaendiskonuivafi eru thegar ordin klassik synist mer ... eg boda til kosningar i ummaelakerfinu, a eg alltaf ad minnast a thessa nagranna mina sem eg thekki ekki neitt, eins thegar eg hvorki rekst a thaer ne heyri til theirra, til ad gera bloggid ... fagadra, eda - ekki?) (Mer gengur illa ad rata a rett lysingarord thessa dagana.) (Nog er sagt, of mikid, alltaf of mikid.) (Svigar - oryggistilfinning.) (Eg er ekki i dramatisku skapi.)
Eitt enn -- sundurlausi oskapnadur -- i Thyskalandi er framleitt afar gott sukkuladi, undir merkjum Ritter Sport sem sennilega er tho althjodleg kedja, ekki viss. Thyskar pakkningar. Margar sortir. Slagordid: Quadratisch. Praktisch. Gut.
Praktiskt og gott sukkuladi, og sannarlega ferningslaga, Thjodverjar kunna ad njota lifsins,
Haukur.
I dag for annars fram frummyndatalning ... a sama tima i fyrra voru 866 frummyndir en nu teljast adeins 834. Thad eru semsagt einhver affoll, starfsmannahald er ad skoda sin mal. Menn grunar ad vid George W. Bush se ad sakast, en thad er ostadfestur grunur.
Eg var ad setja upp hillu eins og ma lesa um a blogginu sem thetta er allt saman thytt ur, www.emancipatorywhaling.blogspot.com -- ur stolnu timbri. Strukturaliskt og praktiskt er hun ovidjafnanleg, og einfaldleikinn er jafnvel fagurfraedilega framurskarandi, en a ad lita er hun naer smekk Hrafns Gunnlaugssonar en eg hafdi fyrirfram gert rad fyrir. Thad er thetta timbur ... eg aetla ad vinna med gler naest, gler eingongu, gera kokainhillu, setja spegilflisar a golfin og fylla verold mina af kaldri og kynferdissnaudri erotik. Ja, erotik sem aldrei verdur ad sadlati -- hver hefur lesid Sacher Masoch?
Hver truir annars a peninga? Og hver heldur ad peningar seu daudir, vid hofum drepid tha?
Eg er ykkar, folkid mitt, og beygi mig i lotningu. Best ad fara heim ad herda skrufur. (Vaendiskonurnar sem bua fyrir nedan mig kvortudu ekki thegar vid borudum i vegginn i dag, tho thaer hafi ordnar alveg aefar thegar eg rak litid bord i hurdina hja theim a fyrsta kvoldi innflutninga.) (Blogg med vaendiskonuivafi eru thegar ordin klassik synist mer ... eg boda til kosningar i ummaelakerfinu, a eg alltaf ad minnast a thessa nagranna mina sem eg thekki ekki neitt, eins thegar eg hvorki rekst a thaer ne heyri til theirra, til ad gera bloggid ... fagadra, eda - ekki?) (Mer gengur illa ad rata a rett lysingarord thessa dagana.) (Nog er sagt, of mikid, alltaf of mikid.) (Svigar - oryggistilfinning.) (Eg er ekki i dramatisku skapi.)
Eitt enn -- sundurlausi oskapnadur -- i Thyskalandi er framleitt afar gott sukkuladi, undir merkjum Ritter Sport sem sennilega er tho althjodleg kedja, ekki viss. Thyskar pakkningar. Margar sortir. Slagordid: Quadratisch. Praktisch. Gut.
Praktiskt og gott sukkuladi, og sannarlega ferningslaga, Thjodverjar kunna ad njota lifsins,
Haukur.
12.8.04
Semsagt,
virkar thetta? Areidanlega ekki med islenskum stofum ... eg er ad
athuga byltingarkennt taekniundur, ad senda tolvupost a bloggid mitt.
Thad er ekki bjort framtidin fyrir thonn, ed og ypsilon-ee.
athuga byltingarkennt taekniundur, ad senda tolvupost a bloggid mitt.
Thad er ekki bjort framtidin fyrir thonn, ed og ypsilon-ee.
Hlutir eru frekar fair
Er annars ekki haegt ad setja inn hlekkjasafn a svona sidu? Eg myndi rada upp Nyhil, bloggi brodur mins, bloggi Eiriks og blogginu sem allir thekkja og enginn verdur threyttur a fyrr en seint arid 2005, ad eg spai, also Hreini Hjartahly -- eg myndi ef til vill setja hlekk a www.perlentaucher.de i theirri von ad til daemis www.kistan.is gerdi ser svipadan vef en kannski er Island of litid fyrir slikt ... svo vaeri ekki ur vegi ad setja inn hlekk a SuKuLTuR, vinaforlag Nyhil i Berlin sem dreifir bokum i nammisjalfsolum medal annars ... eg myndi gera svo margt, og thad fyrir adeins 49 eurocent a klukkustund a netkaffihusinu handan vid hornid thar sem eg aetla ad stadsetja mig von bradar og halda afram ad pussa spytuna mina.
Thetta er adeins ein leid af hundrudum thusunda til ad soa tima ... hvad aetli seu annars margar raunhaefar leidir til ad soa tima i heiminum? Ekki hundrud thusunda, kannski ekki einu sinni hundrud ... yfirleitt er allt faerra en madur heldur. Thad hlytur ad hafa komid fyrstu ordabokahofundunum i opna skjoldu hversu litid heil thjodtunga laetur yfir ser thegar er buid ad safna thvi.
Sem minnir mig a, eg maeli eindregid med nyjustu grein Stefans Snaevarrs heimspekiprofessors i Noregi, a www.kistan.is.
Var ad sla afsloppunarmet, likamsvirkni maeldist sidustu minuturnar undir 0.3. Personuleg stadalvirkni min er 23, oskvirkni 77, en maeldist haest i 63 vorid 1997.
Thetta er adeins ein leid af hundrudum thusunda til ad soa tima ... hvad aetli seu annars margar raunhaefar leidir til ad soa tima i heiminum? Ekki hundrud thusunda, kannski ekki einu sinni hundrud ... yfirleitt er allt faerra en madur heldur. Thad hlytur ad hafa komid fyrstu ordabokahofundunum i opna skjoldu hversu litid heil thjodtunga laetur yfir ser thegar er buid ad safna thvi.
Sem minnir mig a, eg maeli eindregid med nyjustu grein Stefans Snaevarrs heimspekiprofessors i Noregi, a www.kistan.is.
Var ad sla afsloppunarmet, likamsvirkni maeldist sidustu minuturnar undir 0.3. Personuleg stadalvirkni min er 23, oskvirkni 77, en maeldist haest i 63 vorid 1997.
Med myndarbjalka fyrir augum
Eg er buinn ad vera ad pussa timbur i dag, staersta bjalka sem mer hefur askotnast ... trulega er thetta raunar eini timburbjalkinn sem eg hef sjalfur att. Eignarhaldid fengist ekki stadist fyrir retti, en eg held ad enginn leggi i ad bera hann ut ur ibudinni. Ef vel fer verdur ur honum fallegasta bokahilla Vestur-Evropu.
Tha er haegri upphandleggsvodvi minn heitari en eg man ad hann hafi adur verid ... ymis met slegin thessa dagana. 24,8 gradur sagdi i Mogganum, upphandleggsvodvi minn skreid sennilega yfir 40 thegar haest stod. Thad hefur tho ekki fengist stadfest.
Hvalur er malid, lifid er uturdur, lifid er konan i stora bilnum sem var ad fylgjast med mer fylgjast med ungri stulku ut um gluggann ... stulkan var i adskornu pilsi og ytti barnakerru a undan ser, falleg modir og eg beygdi mig asnalega langt ut til ad fylgjast med henni fyrir hornid. Tok svo eftir saetu stelpunni i bilnum thegar hin var horfin, og hun brosti ad mer, hefdbundna bjalfanum stundandi hefdbundinn bjalfaskap. Thannig er lifid a gotunni minni, sem vekur alla naerstadda ohjakvaemilega a milli 8 og niu a morgnana, thegar heidvirt folk heldur til vinnu. Hefdbundnir bjalfar pussa bjalka.
Thydinga- og timburvinnustofan tekur annars a moti pontunum thessa dagana. emancipatorywhaling@hotmail.com. Simastulkan okkar svarar haukurmar@gmx.de thegar hun er ekki ad lakka a ser neglurnar med eld- eldraudu, en hun tekur annars harid upp i hnut og gengur i adskornum drogtum.
Tha er haegri upphandleggsvodvi minn heitari en eg man ad hann hafi adur verid ... ymis met slegin thessa dagana. 24,8 gradur sagdi i Mogganum, upphandleggsvodvi minn skreid sennilega yfir 40 thegar haest stod. Thad hefur tho ekki fengist stadfest.
Hvalur er malid, lifid er uturdur, lifid er konan i stora bilnum sem var ad fylgjast med mer fylgjast med ungri stulku ut um gluggann ... stulkan var i adskornu pilsi og ytti barnakerru a undan ser, falleg modir og eg beygdi mig asnalega langt ut til ad fylgjast med henni fyrir hornid. Tok svo eftir saetu stelpunni i bilnum thegar hin var horfin, og hun brosti ad mer, hefdbundna bjalfanum stundandi hefdbundinn bjalfaskap. Thannig er lifid a gotunni minni, sem vekur alla naerstadda ohjakvaemilega a milli 8 og niu a morgnana, thegar heidvirt folk heldur til vinnu. Hefdbundnir bjalfar pussa bjalka.
Thydinga- og timburvinnustofan tekur annars a moti pontunum thessa dagana. emancipatorywhaling@hotmail.com. Simastulkan okkar svarar haukurmar@gmx.de thegar hun er ekki ad lakka a ser neglurnar med eld- eldraudu, en hun tekur annars harid upp i hnut og gengur i adskornum drogtum.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)