23.11.04

Enginn Stalin, ekkert kynlif

Það er nú svo. Hið staliníska æði er runnið af okkur Godot sem sitjum í mestu spekt og setjum saman kvæði. „Engum þóttu ljóðin góð …“ – Godot er að þýða viðtöl við helstu þjóðlagahöfunda 20. aldar – eða hvað nefnir maður folksong á íslensku? Sjálfur hef ég setið og hriflað fyrir þartilgert vefrit um kynlífshandbækur frá JPV útgáfu. Höfundurinn er víst í heimsókn á Íslandi um þessar mundir, ég verð að viðurkenna að ég hef töluvert minni áhuga á að hitta hana eftir lestur en ég hefði kannski haft fyrir. Þó ekki sé nema vegna blætissmits sem átti sér stað þegar ég las um stefnumót Dave Eggers við kynlífsráðgjafa, í bók hans sjálfs – þeim tókst ekki að sofa saman svo hann hefur frá engu að segja, en var allur á nálum í aðdragandanum. Svo ég hefði getað reynt að vera allur á nálum, hefði ég ekki lesið bækur konunnar. Og raunar er nóg að skoða myndirnar. Í grundvallaratriðum er hér stutt við þá geldingu sem hefur átt sér stað á síðasta áratug, ef til vill tveimur, með kringluvæðingu kynlífsins. Hér er ekkert sem kæmist ekki á plakat í Kringlunni.

Hvernig getur verið vitnað í fagran dóm úr The Guardian á baksíðu þessarar bókar? Stundum skil ég ekki hvernig bókadómar virka. Alls ekki.

Ég er ekki þræll, ég er þjónn.

21.11.04

Við Stalin

Og hvað svo? Þegar Godot er kominn? Ímyndunarafl mannsins nær ekki lengra og þegar Godot kemur er öllu lokið. Og manni öllum lokið. Og maður fer að hegða sér undarlega. Maður brýtur jafnvel af sér, það rennur á mann æði og handahófskennt reynir maður að grípa til viðeigandi viðbragða. En þau eru ekki til því maður hugsaði aldrei lengra.

Biðin er svo yndisleg. Setustofur tannlækna – strætisvagnar – strætóstoppistöðvar – að vera á tilteknum stað og hafa samþykkt eða ákveðið að þar verði maður að dvelja fram að tilteknum eða ótilteknum tíma, og hafa á meðan frelsi til hverra þeirra athafna sem komast þar fyrir. Aldrei les ég betur eða skrifa af meiri unun en á meðan ég bíð. En tannlæknastóllinn og áfangastaður strætisvagnsins eru jafn ótækir og þeir eru fyrirsjáanlegir.

Í tannlæknastól er þó ljóst til hvers er ætlast, maður opnar munninn og heldur áfram að bíða, þannig séð … tannlæknirinn er sennilega með kveikt á Rás 1 og raular jafnvel á meðan hann gluggar og borar. Og maður bíður og til einskis er af manni að ætlast, nema sitja kyrr og kvarta lítið.

Þannig er tannlæknirinn ólíkur Godot. Við Godot búumst við einhverju hvor af öðrum … en það er allsendis óljóst og óvíst hvað það er. Væntingarnar eru kvantitatífar – afar miklar – en alls ekki kvalitatífar. Eins og fyrirskipanir Stalíns. Og hljóta þannig að valda taugaveiklun.

Þegar Ísraelsþjóð er komin til fyrirheitna landsins, þegar draumurinn verður að veruleika er trúlegt að hann snúist upp í martröð eins og heimspekingurinn slóvenski og knái hefur bent á. Og skáldið góða.

Ég bið um nýja bið. Vinsamlegast gefið mér eitthvað að vonast eftir. Annars mun ég brenna í helvíti.

20.11.04

Slimverksmiðjan

Bronkítis er það. Úrskurður hefur borist frá indælum lækni eftir að hann hlustaði á lungun í mér með þar til gerðum hlustunartólum sem minna einhvern veginn á tilraunagleði lækna á 19. öld – merkilegt að þessi græja komi enn að slíku gagni. Læknar eru hættir að taka saursýni eins og tíðkaðist. Jæja, ekki lungnabólga heldur bronkítis og það gerir mig kátan, þannig séð en ég get ekki kæst nema hér um bil þrjár mínútur í einu, því þá verð ég móður, mig svimar og ég byrja að hósta.

Einmitt þegar Godot er komin.

Okkur er boðið í partí í kvöld og heilsufarslega ætti ég ekki að fara, og ég get ekki sagt að mig langi mikið að fara, en ef til vill mun ég þó láta til leiðast, því maður má ekki vera leiðinlegur, ha?

Hvers eiga leiðindi að gjalda? Mikið ógurlega finnst mér gott að liggja uppi í sófa, góna á hilluna mína (4,52 m á breidd ef einhver er búinn að gleyma), og láta mér leiðast. Er ég maður til að standa undir því, er ég maður til að segja blátt áfram: Ég nenni ekki í neitt xans partí, ég vil vera leiðinlegur innipúki í nokkra daga. Eða er ég maður til að harka af mér og fara í partíið samt, sýna lit, taka á því og vera með eins og vinur minn kallar það, taka þátt í selskap? Er ég maður til að vera með mönnum?

Liggja og láta hárin vaxa á bakinu en strjúka á sér kviðinn …

ég var beðinn að hrifla fyrir kistuna, ætla nú að reyna að gera eitthvað svoleiðis á meðan Godot bisar við að setja upp gardínur sem við vorum að kaupa en eru ívið of litlar. Þetta er eitthvað skrítið en það er að gerast í stofunni, ég sit í eldhúsinu og stói (sbr. stóumenn og stóíska afstöðu, að stóa, skylt því að kóa).

18.11.04

Hreinn ut sagt

Sólskinsfólkið sama bók og Áhyggjudúkkur? Hm … mér brá einmitt svo við lestur að sjá hversu frábrugðin hún er. Ha, Hreinn?

Þekkja ekki allir allt sem múm hefur gefið út? Að einhverju leyti fannst mér munurinn sambærilegur við fyrstu alþjóðaútgáfu múm – Yesterday was dramatic … – og síðan minimalíska diskinn sem gefinn var út í Þýskalandi nokkru síðar. Fyrsta platan var full af hljóðum og tónlistarmennirnir virtust hafa leikið sér að því að setja allt inn sem þeim þótti fallegt, næsta plata var eins og unnin ofan frá niður: skipulag og strúktúr sem fyllt væri í, aðeins með því allra nauðsynlegasta, „the bare necessities“.

Þó hljómuðu vitaskuld báðar eins og múm.

Þorgeir Þorgeirsson skrifaði á vefinn sinn um Björk að hún hefði verið að syngja sama lagið fyrir heiminn frá því hún var 13 ára. Eitthvað í þá veruna. Og bætti við að með þessu vildi hann engan móðga, bestu rithöfundar skrifuðu bara sömu bókina aftur og aftur – Kafka hefði ekki skrifað nema eina bók, sama gilti um Dostojevskí, Hemingway … taratí, tarata.

Hvað er ég að segja? Er ég svo upprifinn af rithöfundinum Steinari Braga að í fyrsta lagi er nýja bókin allt öðruvísi en sú fyrsta, og í öðru lagi er frábært að þær séu báðar eins?

Ég er sucker, það er tilfellið … en vil þó meina að nokkuð sé hæft í hvoru tveggja.

Spyrjið sjálf ykkur: Ef aðeins einn rithöfundur ætti að fá að koma bókum sínum til næstu kynslóðar, en aðrar bækur yrðu brenndar, hver ætti það að vera? Þetta er einn mögulegur og ágætur prófsteinn á mikilvægi bókmennta. Segjum að Höfundur Íslands, sem ég hef enn ekki lesið, sé góð bók. Væri vit að fleyta henni áfram en Sjálfstæðu fólki ekki?

Myndum við kannski öll enda á Biblíunni eða Tractatussnum? Hljótum við að fleyta áfram höfuðritum, eða eru frávikin mikilvægari: Er Kjötbær Kristínar Eiríks ef til vill verðmætara framlag til næstu kynslóðar en Biblían?

Ef til vill væri áhugaverð tilraun að leyfa heilli kynslóð ekki að lesa neitt nema Kafka. Veslings börnin …

---

Hm … hefur einhver fundið peninga nýverið? Ég leit á atvinnumiðlunarvef Evrópu og sá að í Svíþjóð er hugbúnaðarfyrirtæki að leita eftir Íslendingi í Technical Support deildina. Sá fyrir mér að þannig gæti ég stigið inn í fyrirtækjakúltúr samtímans og skrifað áhugaverða, áleitna og launhæðna skáldsögu um raunveruleikann sjálfan, ég gæti verið á staðnum, og loksins lært hvernig alvöru heimurinn er. Svo ég sendi þeim tölvuskeyti, rétt til að spyrja hvort staðan væri ennþá laus. Staðan er vissulega laus en ég efast sterklega um að ég muni nokkuð frekar aðhafast. Mun frekar halda áfram kvalitatífum og spekúlatífum rannsóknum á raunveruleikanum.

Vissuði að í höfuðstöðvum ESB í Brussel er sturta á hverri skrifstofu. Flestir starfsmenn fara hins vegar í sturtu heima hjá sér, svo heil deild starfsmanna sér um að ganga á milli hæða og skrúfa frá krönunum til að koma í veg fyrir ryð og stíflur.

Þetta er raunveruleikinn, að óathuguðu máli. Ég er í höfn í augnablikinu, ætla út í fótbolta með krökkunum og senda svo sms skilaboð á meðan ég kasta mæðinni. Mæðunni.

Þeir rithöfundar sem nota forskeytið tísku- til að gysast að eða gera lítið úr úrvinnslu á orðfæri samtímans eru asnar. Frekari orðum er eiginlega ekki á þá eyðandi. Þeir borði skyrið sem á er slett.

Í öðrum fréttum: Godot er kominn. Meira um það síðar.

16.11.04

Skolastulkur

Ó, og meðan ég man. Bresk skólayfirvöld hugleiða að bólusetja skólastúlkur gegn þungunum. Bólusetningaraldur er ekki tekinn fram í greininni hér að neðan, en þunganafaraldur virðist hafa farið um Bretland. Enn og aftur, rétt er að segja ekki orð, ekki orð, benda bara:

Da Guardian

Heilsan og þjoðarbuið

Og ég rís úr veikindunum eins og dögg að nóttu, eilífðardögg á eilífðarsmáblómi, ég er þetta titrandi tár!

Það var kvefpest. Að óathuguðu máli er lungnabólga enn ekki útilokuð en berklar þykja nánast fjarstæðukennd útskýring. Entist samt lengur en ég á að venjast … raunar fékk ég vin í heimsókn þegar ég var að stíga úr veikindunum fyrir tæpri viku og ákvað þá að beita trixi sem ég minntist úr menntaskóla og drekka úr mér veikindin. Það virðist ekki duga eftir tvítugt. Það virðist eiginlega bara vera jafn mikil firra og sumir geta kannski sagt sér sjálfir. Nú segi ég mér það sjálfur: Veikur dvelur maður heima. Veikur hugsar maður vel um sig og forðast eitur.

Hm, allir búnir að sækja um rithöfundalaun? Ég er enn á báðum áttum … held að raunsætt séu innan við mælanlegar líkur á að maður fái úthlutun án þess að hafa gefið út skáldsögu hjá viðurkenndu forlagi, en finnst mér hins vegar ekki stætt á því að reyna ekki … peningar gera margt auðveldara.

Hm, Godot er væntanlegur á morgun. Með parmeggiano en það verður bið eftir ítölsku jakkafötunum sem hann hafði lofað mér, einhverjar greiðslur hafa verið að tefjast …

gott og vel, ég segi ekki að ég sé fyllilega heill heilsu. Ætla að leggjast í mók.

H.

14.11.04

Malaferli

En sjáiði, þetta virkar, það þarf ekki að segja neitt um veruleikannn, það dugir að benda á hann. Hvers vegna? Trúlega vegna þess að við erum öll alin upp í reykingaportinu við sömu bókasöfnin, við erum eins og hafnfirsku verkamennirnir sem kunna brandara hver annars utan að og hrópa þannig bara númer brandaranna hver á annan. – 11! – Hahaha!

Semsagt, hér kemur texti úr grein í Guardian, um málaferli aðstoðarkonu handritshöfunda Friends þáttanna. Hún kærir þá fyrir kynferðislegt áreiti. Ég segi ekki eitt aukatekið orð.

Fresh legal responses to Lyle's accusations reveal the writers working on Friends regularly mimed masturbation and drew genitalia on a flip chart. In sworn depositions, detailed in the Los Angeles Times yesterday, several writers admitted they had told stories of oral sex and simulated masturbation to indicate they were wasting time on an idea. They also talked about anal sex and changed the word 'happiness' on an inspirational calendar in the office to read 'penis'.

Það er uppi a honum typpið


Jæja, eftir dauðadagblaðsömurðir morgunsins (sjá að neðan) skulum við snúa okkur að miklu fagnaðarefni. Gríðarlegu fagnaðarefni, raunar. Eiríkur Örn Norðdahl hefur látið frá sér sína fyrstu skáldsögu, Hugsjónadrusluna. Ég mæli eindregið með því að fólk dæmi bókina eftir kápunni, sem Halldór Arnar Úlfarsson hannaði, og er ekki bara falleg heldur eins og þúsund orða útdráttur af efni bókarinnar. Takið eftir standpínunni á neðri búknum. Sjáið hvernig fatafellingarnar, sé bókinni snúið á hlið, minna saman á vagínu. Sjáið hvernig haustar í hugsjónaskóginum, og hvernig druslan liggur og bíður. Gemmér eitthvað!

Bókina las ég ófullbúna og þá var hún frábær. Ég sagði Dóra, kápulistamanninum, að ef ég ætti nokkuð út á kápuna að setja þá pirraði letrið mig lítillega – en það pirrar mig aðeins að því leyti sem Eiríkur Örn pirrar mann sjálfur. Og það gengur honum til. Svæðið sem hann afmarkar sér í bókmenntunum lyktar ekki alltaf vel. Hann sjálfur lyktar ekki alltaf vel.

Bókin er góð og á köflum snilldarleg. Eftirlætislínan mín, sú sem mun fara fyrst í gullkorn úr verkum Norðdahls er: Lífið hermir ekki eftir listinni, það hermir eftir lélegum sjónvarpsþáttum. Eitthvað í þá veruna. Ég held hann eigi áreiðanlega setninguna, frekar en ég, en ég hef þegar stolið henni og brúkað í ótal samræðum, og mun sjálfsagt gleyma höfundarréttinum innan tíðar. Svona tekst höfundi með loftnet – að láta frá sér skilning sem smýgur upp um rassinn á okkur og er óðar en við vitum farinn að koma út um munninn og fingurna – þessi mynd er líka stolin frá Eiríki! Eiríkur, til hamingju! Þið hin, kaupið bókina! Kaupið hana!

Cheney kominn heill heim af sjúkrahúsinu

Þá að síðustu, til að fullgera hækuna, þriðja mbl-fréttin þennan morguninn:

Dick Cheney, varaforseti Bandaríkjanna, gekkst undir rannsóknir á sjúkrahúsi í Washington í gærkvöldi, eftir að hafa fundið til andþrengsla, en hann hefur átt við hjartasjúkdóm að stríða og er 63 ára að aldri. Í ljós kom að ekkert alvarlegt amaði að honum og var honum leyft að fara heim að loknum rannsóknunum.

Talsmaður Hvíta hússins, Ken Lisaius, segir að Cheney hafi ákveðið að fara á George Washington háskólasjúkrahúsið að ráði lækna. „Hann er búinn að vera með slæmt kvef, sem gæti vel útskýrt andþrengslin. En hann tók enga áhættu og lét líta á þetta, eins og allir með svipaða sjúkrasögu ættu að gera.“

Sjonarholl a Falluja

Eru fréttirnar hér að neðan úr sama ranni runnar og samskipti Íslands og Bandaríkjanna um þátttöku svertingja í hernaðarstarfi á Íslandi: Eftir að nokkuð veður verður í bandarískum fjölmiðlum vegna þess að Bandaríkin hafa sinnt þeim óskum íslenskra stjórnvalda að senda enga svertingja til Íslands, vegna sérstakra aðstæðna, biður íslenska ríkisstjórnin hina bandarísku, að ljúga bara að þetta sé ekki tilfellið. Svo segir Valur Ingimundarson:

Ekkert gerðist í málinu fyrr en í febrúar 1963, þegar Penfield var aftur uppálagt að taka málið upp við íslenska ráðamenn. Þar rakst hann á vegg: Yrði blökkumönnum hleypt til Íslands mundi það mælast mjög illa fyrir vegna „hættunnar“ á nánu samneyti við íslenskt kvenfólk, blóðblönduninni, auk þess sem búast mætti við því að viðbrögð íslenskra karlmanna yrðu hörð.
Uppgjör við umheiminn, kilja, Vaka-Helgafell 2002, s. 72

Eða úr sama ranni og afstaða bókarinnar Barist fyrir frelsinu, sem er raunar líka gefin út af Vöku-Helgafelli 2002, og hefur verið seld til Danmerkur að auki. Á kápu segir:

Barist fyrir frelsinu er ótrúleg hetjusaga íslenskra mæðgna. Guðríður Ingólfsdóttir hóf ung sambúð með Egypta, sér eldri manni, sem virtist hafa samlagast lífinu á Vesturlöndum vel. Í fyrstu lék allt í lyndi en með tímanum og einkum eftir að þau eignuðust börn kom annað andlit eiginmannsins í ljós - andlit heittrúarmannsins.

Heittrúarmaðurinn var n.b. eiturlyfjasali, eins og ekki þykir vert að greina á kápu.

Ég spyr vegna þess að fréttina af vestræna líkinu hef ég ekki séð á forsíðum erlendra vefmiðla, svo hér virðist að einhverju leyti um sjálfstætt fréttamat að ræða, en ekki með öllu óvirka endursögn frá Reuter.

Æli hver sem betur getur.

Hermenn finna lík sem þeir telja vera af vestrænni konu

Fyrirsögn og þetta hér að neðan fengið af mbl.is (14.11.2004 10:05) – þetta er semsagt fréttasyrpa af ljóshærðu líki:

Bandarískir landgönguliðar fundu í dag limlest lík konu sem þeir telja vera af vestrænum uppruna á götu í miðborg Falluja. Líkið lá á götunni, hulið blóði drifnu klæði. Hermennirnir óttast að það sé tengt sprengigildru og ætla að láta hunda þefa eftir sprengiefnum. Liðsforingi í Bandaríkjaher segir „80% öruggt“ að um sé að ræða lík konu frá Vesturlöndum, þótt ekki sé búið að rannsaka það nema lauslega.

Vitað er um tvær vestrænar konur sem rænt hefur verið í Írak. Margaret Hassan, 59 ára yfirmanni CARE hjálparstofnunarinnar í Írak, var rænt 19. október og Teresa Borcz Khalifa, 59 ára Pólverja, var rænt í síðasta mánuði. Ræningjar beggja höfðu m.a. krafist þess að erlent herlið yfirgæfi Írak.

Líkið sem fannst í Falluja er af konu með ljóst, sítt hár

Fyrirsögn og eftirfarandi af mbl.is:
Líkið, sem bandarískir landgönguliðar fundu á götu í Falluja í morgun, er af vestrænni konu með sítt ljóst hár. Það er afar illa leikið; allir útlimir afskornir, háls skorinn og iður úti. Vitað er um tvær vestrænar konur sem rænt var í Írak; Margaret Hassan og Pólverjann Teresa Borcz, en sú síðarnefnda er ljóshærð.

Ber að skilja þetta sem svo að bandarískir landgönguliðar hafi fundið eitt lík í Írak, það hafi komið þeim allóþægilega í opna skjöldu, rannsókn standi yfir og komið hafi í ljós að líkið var af vestrænum uppruna?

Eða er Morgunblaðið í alvörunni að endurflytja frétt af vestrænu líki, í ljósi þess eins að það er vestrænt lík og þannig, ólíkt flestum hinum líkunum í Falluja, í frásögur færandi? Getiði ekki falið skömm ykkar aðeins betur, strákar? Getiði ekki allavega þóst einhvern veginn reyna að dylja svona fréttamat?

10.11.04

Sa þetta a kistunni

"Sá rekaviður sem ég tíni saman á strönd skáldskaparins getur aldrei staðist samanburð við hinar laufprúðu eikur í myrkviðum lífsins," segir Þráinn Bertelsson í aðfararorðum bókarinnar.

Mér finnst oftar og oftar óþarft að segja nokkuð um veruleikann. Það dugir að benda á hann. Þannig hef ég engin ummæli um skáldmál Þráins. Ekki frekar en það að Bush vann kosningarnar eða að verkfall kennara heldur áfram. Í fullkomnu trausti til sköpunar- og túlkunarhæfileika lesenda ætla ég aldrei að leggja fram neitt sjónarhorn á veruleikann framar enda er það ekkert nema ofbeldi tilkomið af einræðistilburðum höfunda sem er ættað allt frá hugmyndinni um bók bókanna, þegar aðeins var ein bók í heiminum og henni átti að hlýða. Gæti ég skipað þó mér væri hlýtt?

Cut 'n' Paste, baby, cut 'n' paste …

Rændi þar og ruplaði, elskan, rændi og ruplaði.

http://scarequotes.typepad.com/dfn/misc/:
If the whole "we are but one of an infinite number of multiverses" theory is true, there should be a universe out there that's exactly like ours except that Breathless and Contempt were directed by Jean-Luc Godot, the most famous Japanese movie monster is called Godard, and Samuel Beckett wrote a play called Waiting for Godzilla.
I would like to visit that universe, just for the laughs.

9.11.04

WaldemarLAN!

Þar kom að því! Jibbí! Ég er sítengdur! Ég lofa því að hitta aldrei aftur fólk!

8.11.04

Tiðindi af Valdimarsstræti

Jæja … gott og vel og jæja … hm … Rafauga segist ekki hafa ekkert að segja, ég hef ekki heldur ekkert að segja, þannig lagað … bof. Langt því frá. Í fréttum er þetta helst: Godot stefnir á að koma þann 17 þessa mánaðar. Hann er búinn að kaupa flugmiða. Framhald þeirrar sögu verður sjálfsagt rakið í næsta Reykjavík Grapevine, því fyrirmyndarblaði. Stay tuned.

Ný hilla í eldhúsinu er til sannkallaðrar fyrirmyndar og gerir eldhúsið bjartara en ofvaxna bókahillan sem ég hafði troðið upp á borð, bjartara og ánægjulegra ídvalar.

Námslán annarinnar er uppurið. Atvinnuleysi í Frönsku Pólynesíu virðist algjört. Langtum vænlegra virðist að stofna fyrirtæki en leita vinnu. Vöruframboð í borginni er hins vegar all nokkuð.

DSL tenging ætti að opna á morgun.

Veður hefur verið með afbrigðum venjulegt síðustu daga.

3.11.04

Jarðarjaðrar, Rodeo-Jesus


Eins og glöggt má sjá á þessu korti frá CNN þarf ekki að fara út fyrir Ameríku til að finna jaðarríki heimsins - valdamiðjan er raunveruleg landfræðileg valdamiðja, og Bush er kjörinn í ríkjum sem ekki hafa aðgang að sjó. Það er á jöðrum hins frjálsa heims sem fólk er svo víðsýnt, umburðarlynt og snargeggjað að það kýs gegn Neró, Kaligúla og Kristi endurbornum og með Kennedy. Kennedy var með of stóra höku eins og bróðir minn hélt fram allan tímann.

Annars sagði Jesú þetta, að hann kæmi með eldi og brennisteini og þá skyldu hinir bersyndugu passa sig því þeir kæmust ekki inn í hús föðurins. Faðirinn, sonurinn – er Rumsfeld heilagur andi? Í öllu falli yrkir hann og þó ég sé ekki alveg með það á tæru hvað heilagur andi er grunar mig að hann hljóti að hafa með skáld að gera frekar en hin tvö meginlíffæri guðdómsins.

Eldur og brennisteinn, gall, gnístran tanna. Hvern hefði grunað að við yrðum hinu megin á efsta degi? Hús föðurins er sannarlega ekki ætlað samkynhneigðum Aröbum sem sníða sjálfir stuttbuxur úr snjáðum gallabuxum, hlusta á góða tónlist og eru vísir með að taka þátt í mótmælasamkomum. Sonurinn fæddist í Palestínu, í fyrra sinnið, en sá að sér og kom nú undir í miðjum hinum frjálsa heimi og borðar gravy. Sonurinn er hráolíugreifi og framtíðin er svört, björt og gljáandi.

2.11.04

Stutt ritgerð um islenskan fjölmiðil

Morgunblaðið:

George W. Bush hlaut flest atkvæði í fjallaþorpinu Dixville Notch í New Hampshire-ríki, en þar hefur atkvæðagreiðsla hafist á undan öðrum kjörstöðum í bandarísku forsetakosningunum. Kosning hófst upp úr miðnætti og greiddu 26 atkvæði.

CNN:

Election Day 2004 is officially under way, with dozens of New Hampshire residents casting their traditional midnight votes. The rest of the nation will go to the polls starting later this morning. In what could be a sign of things to come in a neck-and-neck White House race, residents of Hart's Location, New Hampshire, gave President Bush and challenger Sen. John Kerry 15 votes each.

Kl. 10:20 að þýskum tíma. Gleðilegan kjördag atkvæðalausu félagar!

1.11.04

Grinlaust, eg lofa engu

Var að koma úr bíó. Langaði að skrifa um myndina. Lofa engan veginn nokkrum sköpuðum hlut um framhaldið og af fyrri reynslu finnst mér afar líklegt að það komi aldrei aldrei aldrei nokkur annar texti inn á þennan þar með fáránlega hliðarvef af Hvalveiðiflotanum. En semsagt, eins og glöggir lesendur taka ef til vill eftir, hefur bæst við hlekkur: hlekkur á Meira salt.