Trendsetterar réttlætisins segja að hengingar séu inn þetta árþúsundið. Slavoj Zizek var einu sinni spurður að því, þar sem hann tók þátt í ráðstefnu um Hitchcock, í Boston, hvernig hann gæti setið þarna og tvatlað um bíómyndir á meðan landið hans væri að liðast sundur í óöld hinu megin Atlantshafsins. Hann svaraði með því að spyrja á móti: Hvernig getur þú setið hérna og blaðrað um bíómyndir, látið eins og ekkert sé, á meðan landið mitt liðast sundur í óöld? Ef til er einhver mælikvarði á harm fólks er það hversu marga klúra brandara það segir – klúrum bröndurum hefur fjölgað yfirgengilega í Júgóslavíu síðan stríðið braust út þar. Þannig er ég að sýna eðlilegt sorgarviðbragð, með því að segja brandara um Hitchcock – það eruð hins vegar þið sem látið eins og ekkert sé, hegðið ykkur eins og kaffihúsagestir í Berlín í seinni heimsstyrjöld sem reyndu að halda takti í lífinu á meðan heimur þess var á heljarþröm.
Og það er eitthvað í þessa veruna sem maður finnur fyrir dag frá degi, með stuttum hléum sem yfirleitt lýkur með snörpum lendingum: allar athafnir og öll orð eru fjarstæða með Írak í bakgrunni. Það er einhver lygi í öllu sem allir segja þessa dagana, hún marar í hálfu kafi í hverju orði. Fjandans helvítis fíflið hann Bush, fjandans helvítis fíflin í öllum þeim ríkisstjórnum sem tóku þátt í þessari fáránlegu innrás, táknrænan eða efnislegan.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli