Bókin bókin bókin

Já. Jájá. Alveg sammála Stefáni Pálssyni um Moggabloggið. En burtséð frá því:
Kristján B. Jónasson lýsir eftir bók hinna týndu hluta … ég held reyndar að Phaidon gefi þessar bækur út, eða þarna þýska forlagið … en það breytir ekki öllu. Ég var nýbúinn að blogga grein sem ég síðan lauk ekki við og birti hvergi þar sem ég velti því meðal annars fyrir mér úreldingu bókarinnar sem forms … en liggur ekki beinna við að segja að hún verði nú fyrir barðinu á jafn róttækum breytingum og málverkið varð fyrir andspænis ljósmyndinni. Myndir urðu eitt sinn ekki til nema gegnum mannverur, hugsun þeirra, næmi, tilfinningar … myndir voru gerðar af súbéktum sem lögðu í þær rænu. Köllum það anda, jafnvel. Síðan kemur ljósmyndin til sögunnar og það sem skiptir máli er ekki hvort ljósmyndin er listgrein eða ekki, heldur hitt að hægt er að framleiða myndir framhjá listinni, framhjá handverkinu, hugsuninni, rænunni, andanum. Í dag stendur miðlaður texti frammi fyrir því sama – blogginn sem Egill Helgason hatar og vill ekki láta kenna sig við eru ljósmyndir af orðbundinni hugsun, ljósmynd af egói jafnvel. Bókin sem raunsönn lýsing á heiminum sekkur undan þunga þessa korts af þönkum manna sem er hérumbil í hlutföllunum 1:1. Tilgátan væri þá sú að það muni taka bókina – ekki bara hina prentuðu bók, heldur hugsað, andandi ritmál, alla þessa öld að jafna sig á áfallinu – þegar hún loks finnur sérstöðu sína og sættist við hana væru andarslitrin í nánd. Ritmálsheimur í hlutföllum Google Earth mun hins vegar tóra … og færa okkur allavega sömu nautn og einnota myndavélar gera. Nei, þetta er ekki dauðadómur, ekki heimsendir, ekki ragnarök, en þetta er möguleikinn á rosalega djúpstæðri og víðtækri breytingu.

Til að víkja aftur að máli Kristjáns, sem er ekki óáhugavert: Til eru menn sem mála eftir ljósmyndum og það má vera einmitt að minnsta kosti jafn mikið vit að framleiða bækur með efni sem hægt er að gúgla. En einhvern veginn …ha.

Annars mun spádómurinn sennilega úreldast, í þessari mynd, gera má ráð fyrir að óorðnar breytingar verði öðruvísi en orðnar.

Nóttin er dauðadjúp sem fyrr. Þetta er allt svo skeð, ha? Og hefur ekki einhver skrifað um þetta allt í miklu lengra máli en ég, hver hefur lesið allt eftir Baudrillard, ég meina allt?