5.4.07

Við innflytjendur eða Vandinn að vera ekki til

Bandaríkjamenn tóku seint á 20. öld að gera upprunaland forfeðra sinna að hluta sjálfsmyndar og líta á sig ýmist sem írska kana, ítalska kana, latinó kana, asíska kana, afríska kana eða svo framvegis. Í kjölfarið á réttindabaráttu svartra. Allir Bandaríkjamenn eru nta kynslóð innflytjenda og n er yfirleitt ekki mikið hærri en 6.

Íslendingar standa frammi fyrir því að vera alltíeinu sjálfir innflytjendur í samtímanum. Fyrsta kynslóð, allir í einu. Án þess svo mikið sem stíga upp í flugvél – við búum í öðru landi nú en fyrir tuttugu árum. Það er trámað. Enginn er innfæddur heimamaður í hnattræna hagkerfinu, þar sem lögheimili manna er bankareikningur og netfang, aðsetur fartölva.

Sjö stig sorgarferlis, og við erum í afneitun. En það er vonandi að okkur takist fyrr en seinna að halda góða erfidrykkju, skála fyrir þessu landi sem var til í hálfa öld eða svo, var í marga staði fínn gaur, og halda síðan áfram. Frekar en festast í lífshættilegum pytti tómhyggju og melankólíu.

Hér er enginn Íslendingur, ekki frekar en nokkur Bandaríkjamaður er Íri. En hér er dágóður slatti neytenda af íslenskum uppruna.


Engin ummæli: