"Sá rekaviður sem ég tíni saman á strönd skáldskaparins getur aldrei staðist samanburð við hinar laufprúðu eikur í myrkviðum lífsins," segir Þráinn Bertelsson í aðfararorðum bókarinnar.
Mér finnst oftar og oftar óþarft að segja nokkuð um veruleikann. Það dugir að benda á hann. Þannig hef ég engin ummæli um skáldmál Þráins. Ekki frekar en það að Bush vann kosningarnar eða að verkfall kennara heldur áfram. Í fullkomnu trausti til sköpunar- og túlkunarhæfileika lesenda ætla ég aldrei að leggja fram neitt sjónarhorn á veruleikann framar enda er það ekkert nema ofbeldi tilkomið af einræðistilburðum höfunda sem er ættað allt frá hugmyndinni um bók bókanna, þegar aðeins var ein bók í heiminum og henni átti að hlýða. Gæti ég skipað þó mér væri hlýtt?
Engin ummæli:
Skrifa ummæli