16.12.04

Og leggjast!



Það var mikið! Djöfullinn hafi það og jidúddamía! Ji-dúdda-mía!

Törn að ljúka. Godot fór aftur til Rómar í gær, og loks þegar hann er farinn þori ég að rífa kjaft við þá sem borga mér peninga, loks þegar rödd skynseminnar er horfin úr húsinu get ég sagt við yfirboðara mína: Hingað og ekki lengra, ég er hættur.

Verkefni sem ég var ráðinn til framlengdist semsagt úr 5 dögum í þrjár vikur, rúmar, og ég braut verulega á frönsku vinnusiðferði mínu, sem felur í sér 35 stunda vinnuviku og tveggja tíma matarhlé á hverjum degi. Nú er klukkan að nálgast átta að morgni og tölvan er að vista þessi blessuðu skjöl ...

Um er að ræða verk sem kemur engu öðru við sem ég hef verið að gera síðustu ár, og engu sem mig langar að gera næstu ár, en mun sennilega fá meiri athygli og áhorf en allt hitt. 20 metra langur veggur á heimssýningunni í Japan, þar sem gert er ráð fyrir 15 milljón gestum. 3 gb photoshop skjal. Dauði og djöfull og tölvan mín ónýt.

Það er satt, tölvan mín hrundi undan álaginu og gefur ekki frá sér stunu lengur.

Jæja, en víkjum aftur að hinu abstrakta, stígum inn í veruleikann, þar sem hlutir eru ekki til: Ég ætlaði mér að kaupa tíma. Með því að vinna. Í fimm daga. En vinna er vítahringur, ég sit uppi með ónýta tölvu, týnda daga og gjaldfallna reikninga því ég komst ekki í banka. Ég hef heitið því nokkrum sinnum í ferlinu að gera þetta aldrei aftur, aldrei. Maður á ekki að vinna, maður á að fá styrki.

Og borða af trjánum.

Og ríða.

Hm ... ég keypti semsagt ekki desember, en mér sýnist að ég ætti að geta sinnt eigin verkum hálfan mánuðinn hið minnsta, áður en ég verð gerður gjaldþrota vegna skattaskuldar sem enginn -- ekki nokkur sála -- veit hvar er upprunnin.

Þannig eru þessir dagar, þetta er raunveruleikinn, raunveruleikinn er tími og peningar og eilítil ást, ég get ímyndað mér að það sé jafn gaman að stökkva út um glugga og það er leiðinlegt að lenda, ég hef enn ekki lært ítölsku svo orð sé á gerandi en Godot tók fyrsta tíma í netnámskeiði sem ítalskur íslenskuáhugamaður hefur sett upp og býður veffarendum. Islandese.net -- þaðan kemur þessi fagra tunga við upphaf færslunnar.

1 ummæli:

Nafnlaus sagði...

Ef það er jafn gaman að stökkva út um gluggann, og það er leiðinlegt að lenda - kemur maður þá út á sléttu? Að stökkva út um glugga er þá einhvernveginn bara hvorki né, eða réttara sagt bæði og.

-Eiríkur