6.4.05

Homo

Mér hefur borist til eyrna að endrum og eins sendi ég undarleg tölvuskeyti til ólíklegustu manna, sem yfirleitt séu í fimm liðum og umræddir ólíkindamenn standi eftir gáttaðir, tölvuskeytið sé sem þruma úr heiðskýru lofti, jafn óvænt og illtúlkanlegt. Þetta getur vel staðist.

I came in from the wilderness, a creature void of form – come in, she said, I'll give ya, shelter from the storm.

Komdu inn kæri, hjá mér máttu skýla þér. Reyndu að gera þér stað í hugarlund þar sem þér er óhult og alltaf hlýtt – komdu í Kringluna, kæri, hættu að kúldrast þetta bakvið fjörusteina …

er ekki til sála á Íslandi sem er svo helguð ákveðnum málstað eða hópi að hún fórni örðu af eiginhagsmunum í þess þágu?

Stendur sú eina hetjulund eftir að beygja sig glottandi? Það er greinarmunur sem raunverulega skilur að þá Megas og Bubba – Megas beygir sig glottandi, Bubbi beygir sig beygur. Þetta er raunverulegur munur … en fjandinn …

fjandinn sjálfur.

Ég hef verið að þýða texta eftir Slóvenann Slavoj Zizek. Hann lýkur einni bók sinni á spurningunni, sem er með rentu spurning allra andófsmanna í dag: Hvernig byltir maður kerfi sem stöðugt byltir sjálfu sér? En að baki þessari spurningu býr önnur sem er sjaldnar spurt en vofir yfir, hún er veðrið sjálft þessa dagana: Er ástæða til að bylta kerfi sem stöðugt byltir sjálfu sér?

Er kannski einfaldlega allt í lagi?

Er jafnvel Íraksstríðið bara ágætt? Er George W. Bush og ríkisstjórn hans einfaldlega áræðnari og betur upp lögð til að bylta heiminum en vel meinandi andófsmenn allra landa? Skilur þar á milli sauðanna og hafranna að þeir þora að dreifa ást og frelsi með báli og brandi?

All babies are born into great pain …

ef til vill ættum við að gefa meiri gaum að þeim lögum sem tónlistarmenn hafa ekki gefið út, því þau eru of léleg … líkt og ósend sms-skilaboð og ósend tölvuskeyti kunna að segja ýmislegt merkilegra um bréfritara en hitt sem berst og heyrist.

Já, einmitt núna, þessa klukkustundina, er ég hinn ómarkvissi maður. Það mun brá af mér um eða upp úr kvöldmat.

India, India, take me to your heart.

Engin ummæli: