Og hvar er stúlkan sem spurði mig úr nafnleyni hvort ég væri á lausu? Ég vil að fleiri reyni við mig, ég vil geta vísað hundruðum stúlkna á bug á einu eftirmiðdegi, ég þrái að manneskjur með vagínur þrái mig.
Tíðindi? Engin. Jú, bíddu … nei. Henti grein til kistunnar, um Erasmus-nema og páfann, vona að hún skili sér. Jú, og rakst á margt hið ágætasta fólk … Tómas Ponzi, vinur minn og verndari, spurði mig á Hressó hvort þetta væri ekki bara eins og í Berlín. Honum finnst að fólk eigi að dvelja hér á landinu. Ég jánkaði, jú inni á Hressó er ekki ósvipað að vera og í Berlín því ég sit með sömu fartölvuna og þýði sömu byltingarkenninguna … stúlkur hér eru ef til vill fegurri af náttúrunnar hendi, en hafa vondan smekk á brjóstahöldurum og talmáli.
Fíla fjöllin. Fíla sjóinn. Fíla stuttar nætur og langa daga, fíla þögnina sem er rofin af bílunum sem fara um stakir, allt er þetta hið indælasta enda löngu búið að leggja fagurfræðina upp fyrir mig og ég þarf lítið að hafa fyrir henni. Ég held svei mér þá að Reykjavík samtímans hafi verið miðlað með markvissari hætti en Berlín samtímans, sem enn hefur ekki verið gripin. Enda stærri. Jú, það er til ein bjórauglýsing, fyrir sortina Berliner, sem nær Berlín nokkuð vel. Jú, og eftir þriggja mínútna ráf sem jafngildir einni heiði í útreiðartúr, er hún komin, Berlín sjálf í mpg skjali: Bjórauglýsingin Berlin, du bist so wunderbar.
Á morgun er kominn nýr dagur, eins og Pálmi Gunnarsson söng og Sigur-rós minnti á, undir rós, tuttugu árum síðar.
Hvaða fleiri gúglara vil ég laða að blogginu mínu? Il papa Benedetto XVI. Og eins og snillingurinn Hreinn Hjartahlýr vafði það: Il papa Benedetto XVI.
Takk fyrir.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli