X gonna give it to ya

Eru bloggheimar í eðli sínu léttúðugir og orð þeirra pistlæg – og þá hvers vegna – eða er hægt að vera blátt áfram fúlasta alvara í bloggi?

Offramboð pistla í fjölmiðlum hefur komið til samfara fæðingu og uppvexti bloggsins, þar sem allir eru hugsanlegir álitsgjafar um allt. Burtséð frá nokkrum andans mönnum og konum sem hefja formin á hærra plan, sumir með nokkurs lags barrokki, skrauti, flúri og skemmtilegheitum, sem er ekki endilega yfirborðskennt, aðrir með skarpri hugsun, þekkingu og greiningu, sumir jafnvel hvoru tveggja í senn, virðist algengasta formið, staðalform, pistla og blogga ef svo má segja vera: Ég skil ekki x! – þar sem upphrópunarmerkið leikur aðalatriði, en x getur verið hvaða dægurmál, uppákoma eða afstaða sem er. Eftir að reifa nokkra þætti þess sem höfundur skilur ekki með nokkrum, yfirleitt súblímeruðum, upphrópunarmerkjum (það er, földum í talsmáta og orðræðuhætti, frekar en bókstaflegum upphrópunarmerkjum enda þykja þau banal), er botninn yfirleitt sleginn í pistilinn á léttu nótunum, oft með fjarstæðukenndri tillögu eða dómi, til að undirstrika hversu fáránlegt allt þetta x sé en hleypa lesandanum burt í góðu skapi.

Nú er ljóst að engin ytri ritskoðun á sér stað á bloggsíðum, þó ljóst sé að sumir pistlahöfundar dagblaðanna endast lengur í starfi en aðrir. Strúktúrinn virðist liggja í loftinu, tilheyra okkur öllum, ef til vill nennir enginn að lesa annað, eða kannski geta fáir skrifað annað af heilum hug: kannski er þessi strúktúr eini sannleikurinn um okkar tíma.

Er heimurinn fjarstæðukenndur í augum þátttakenda hans og eina heiðarlega viðbragð flestra furða? Hefur það alltaf verið þannig? Ef ekki, hvenær gerðist það – og hvað gerðist? Er þetta lokastig marxískrar firringar? Eða erum við ennþá bara á grunnmmiðum? Erum við öll einfaldlega fegin þessu – er allsherjarástand furðunnar eitt skrefið enn í að losna við völd, eins og Baudrillard heldur því fram að sé æðsta takmark og raunverulegur drifkraftur fulltrúalýðræðis, því það séu forrréttindi að vera án þeirra? Eða er þetta tímabundin vitleysa, rétt á meðan við (Íslendingar, Vesturlandabúar, mannfólk?) áttum okkur á afleiðingum iðnvæðingarinnar/kjarnorkusprengjunnar/símans/aldamótanna/lýðræðisins/alþjóðavæðingarinnar/falls Sovétríkjanna/getnaðarvarnapillunnar?

Ég hef gerst sekur um þetta sjálfur og mér líkar það ekki. Þar sem ég er, eins og aðrir, sjúkdómseinkenni á veröldinni má ætla að eitthvað sé þá að breytast, að fleiri þyrsti í nýja gerð af áliti – jafnvel eitthvað allt annað en álit. Sannfæringu?