… til þess að segja þer …

Hvar er ljúfan mín, hvar er telpan mín, hvar er daðurdrósin þriggja gata hnátan mín?

Dónaskapur, já. Vúlgar. Oh … ég er bara að bíða eftir Godot. Var að lesa langa bréf Abelards sem hann þykist skrifa til vinar síns til að hljóta vorkunn heimsins. Ég held að Abelard hafi verið hálfviti – semsagt Abelard hennar Heloise. Allt þeirra böl virðist af því einu sprottið að hann kunni hvorki að njóta sjálfs sín, Guðs né heimsins, fyrir hugmyndum sínum um álit annarra. Sem er – hvaða álit sem aðrir höfðu á honum og hvort sem þeir reyndu ítrekað að koma honum fyrir kattarnef eða ekki – einhvers konar tilbrigði við vænisýki. Fæ ég á tilfinninguna. Armi maður.

Velti því fyrir mér uppi í sófa hvernig maður gæti kvikmyndað þessa sögu á Íslandi … veit ekki hvort nokkrar kringumstæður á Íslandi myndu gera menn svo reiða yfir velsæmisbroti að þeir hópi sig saman og geldi brotamanninn … kannski ef um nauðgun eða sifjaspell væri að ræða, en það væri allt önnur saga.

Allavega, var að lesa Abelard og langaði allt í einu að fara að barma mér sjálfur.

Merkilegt annars, þetta virðast hafa verið vænisjúkir tímar. Því sjálfsagt eru staðreyndir málsins rétt raktar, að menn ásökuðu Abelard um að fara rangt með ritninguna, ásökuðu hann ítrekað og ofbeldisfullt fyrir guðlast – en hann var ekki tilbúinn að játast því, heldur áfram í þessu bréfi að bera í bætifláka, vísa til kirkjufeðra og annarra til að sýna að hann hafi í raun ekki sagt neitt nýtt. Þannig fær maður á tilfinninguna að fjandmenn hans hafi langað að einhver brytist út úr hlekkjum hugarfarsins, hann hafi langað sjálfan að brjótast út, en enginn verið maður til að gangast við löngunum sínum – enginn lagt í að vera hetjan.

Og veslingurinn sem hafnaði ástinni fyrir almenningsálitið endar með báðar hendur tómar.

Jæja … jæja jæja, barma sjálfum mér: Ég vek athygli á því að leikritið Beðið eftir Godot sem má auðveldlega flytja á um það bil tveimur klukkustundum, dregur upp sterka, jafnvel fullkomna, mynd af eilífðarbið eftir einhverju sem má allt eins ætla að ekkert sé. Ég vek athygli á þessu því nú hef ég sjálfur beðið eftir Godot í þrjá mánuði og Godot hefur enn ekki keypt sér flugmiða. Godot er duttlungafull tildurrófa. Eins og Guð gamla testamentisins.

Hm. Godot var að hringja. Kemur á miðvikudaginn um ellefuleytið.