Ég hef misst stílinn. Ég hef enga tilfinningu fyrir íslenskri tungu lengur. Ég er að reyna að vinna í bókinni sem ég er búinn að vera að skrifa síðan á 19. öld þegar ég hét Sören Kierkegaard en nefndi mig ýmsum nöfnum, og ég næ engri tengingu við málfarið í bókinni. Ekki nokkurri! Er helst freistað að skrifa hana á frönsku eins og Beckett, skrifa hana jafnvel á latínu … það væri almennileg Entfremdung. Er ég ekki að fara rétt með þýsku orðin allavega?
Andskotinn … svo hef ég engar þekkingarfræðilegar forsendur til að meta hvort þetta er lygi í mér og bara afsökun fyrir leti. Á von á bók um leti á næstunni, ef til vill bjargast þetta þá. Gæti borist á morgun.
Hm … var bitinn um daginn, í úlnliðinn, af afar hávöxnum manni frá Senegal sem ég sakaði um að hafa stolið símanum mínum. Það var rangt, hann hafði bara stolið sígarettum og öðrum tóbaksvarningi sem hann gaf líka til baka.
Todd Richardson rústar Eiríki Erni Norðdahl og Todd er ekki einu sinni til. Godd? Gotodd? Er tilvísun hérna?
Ég skrifa á esperantó, maður hlýtur að geta fengið styrki út á það! Það á líka að vera löturlétt …
Klám og ofbeldi, leðurjakkinn er að gera mig að manni. Hvalveiðimanni, gott fólk!
Afsakið svo orðaleikinn í titlinum, ég veit að svona er ekki í tísku, fékk hann bara ekki staðist. Ný grein á múrnum gefur mér færi á að bregða enn fremur á leik og segjast orðinn ómálefnilegur … hann var svo málefnilegur pilturinn, svo flutti hann til útlanda … hvað á ég að gera við þessa nótt?
Vatíkanið er annars enn í Róm.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli