Efi, hnefi

Ég skrifa 'iðka efa' en les sjálfur endurtekið 'iðka hnefa'. Til eru vinstrimenn sem iðka hnefa, já, en hann verður aldrei samur (í höndum þeirra?) eftir Foucault og Zizek – merkilegt að hafa ekki séð minnst á það í samhengi við hnefaríðingar Foucaults að hnefinn er vitaskuld tákn uppreisnarmanna, byltingarsinna, róttæklinga – hvaða merkingu hefur það að stinga honum, ekki sem tæki, heldur sem tákni, upp í rassinn á vini sínum? Þöggun? Friðþæging? Eða var það allan tímann þangað sem hnefinn stefndi (til að stöðva hægðir eða sækja saur)? Í öllu falli er þetta myndverkið sem Sigurður Guðmundsson gleymdi að gera á sínum yngri árum: Efi, hnefi.