Ekki það, auðvitað er þetta skemmtilegra þegar er sagt frá því með pókerfési, en ég trúi því ekki að persónunum á bakvið fréttir séu jafn húmorlausar og textinn sem þær einatt skrifa:
--
Franskir tollverðir hafa lagt hald á um 10.000 metra af fölsuðu efni í handtöskur og veski með áletrun tískuhússins Louis Vuitton. Úr því hefði mátt framleiða þúsundir veskja og handtaska, segir tollurinn.
Þrjár manneskjur hafa verið handteknar vegna málsins en framleiðslan átti sér stað í aflóga verksmiðju í útborg norður af París. Fylgst hafði verið með starfseminni í nokkra daga áður en til skarar var látið skríða.
Að sögn talsmanns tollsins var um að ræða 300 stranga af efni sem hefðiu dugað til að búa til um 28.000 fölsuð Vuitton-veski eða 18.000 handtöskur. Sambærilegt magn af alvöru Vuitton-vörum væri að verðgildi um 14 milljónir evra, segir hann, eða tæplega 1,2 milljarðar króna.
---
Sér blaðamaðurinn í alvörunni ekkert undarlegt/merkilegt/fyndið/sorglegt við kerfið sem setningarnar hér ganga að sem vísu? "Falsað efni"? Einhver?
Okkur lesendum er náttúrulega skemmt, en ekki held ég að Sartre væri stoltur af veslings blaðamannssálinni.
Mbl.is, vitanlega.
Annars átti ég hegelíska stund uppi í sófa rétt áðan. Ég var að velta því fyrir mér, við lestur á frábærri bók frá Zizek, einni af hans bestu (eins og góður Bondari, Eiríkur -- þetta er alltaf sama stöffið, Sean Connery bara misvel upp lagður), hvort allir skilgreindu sig sem undantekningu frá hópnum sem þeir í raun tilheyra. Hvort allir hópar séu settir saman af fólki sem segist ekki beinlínis tilheyra hópnum. Partí samsett af fólki sem finnst það ekki eiga heima þar, borgarastétt samsett af fólki sem finnst borgarar leiðinlegir, neytendur þeir sem kvarta yfir ofneyslu og hraða, vinstrimenn þeir sem tuða ýmist yfir aumingjaskap, ósamheldni eða einhverri heimsku vinstrimanna og svo framvegis. Eða hvort þetta sé bara skilgreining á vinstrisinnuðum sálum -- hvort vinstrimennirnir séu þeir sem finnst að þetta geti ekki verið 'það'.
Hvort heldur sem er er þetta dágóður slatti af fólki, hugsaði ég og beint í kjölfarið: Haha! Ég sé í gegnum það! Ég sé í gegnum þetta allt saman. En frábært!
Og einmitt, rétt í þann mund sem ég hló með sjálfum mér fyrir að sjá svona í gegnum þetta allt saman áttaði ég mig á því að einmitt með því að miklast yfir því að sjá í gegnum þetta er ég að taka þátt í 'þessu'. Upphefja sjálfan mig sem undantekninguna frá hópnum sem ég er þó sannanlega hluti af.
Yndisleg upplifun á örsvipsstundu. Má segja örsvipsstund?
Dauðlangar annars að þýða þessa bók. The Fragile Absolute or Why is the Christian Legacy worth fighting for? -- Ef til vill sú besta síðan ég las The Plague of Fantasies. Hef engan fundið sem er tilbúinn að gefa stöffið út, held að Ísland sé þó fullt af bíðandi, iðandi, lesendum. Ef einhver hefur tillögur ... mér datt jafnvel í hug Skálholtsútgáfan fyrir þessa, en sýnist á netinu að hún gefi einkum út barnabækur.
Barnabókin Slavoj fer í sálgreiningu er svosem reynandi ...
Vinur minn gerði mynd sem heitir Slavek the Shit og fjallar um klósettvörð. Ég leyfi mér að halda því fram að þetta sé einslags ómeðvitað akrónym á Slavoj Zizek, þar sem kafli úr Fantasíuplágunni um muninn á evrópskum klósetthefðum varð félaga mínum til nokkurs innblásturs.
Afar áhugasamir um meðvitaða akademíska hnignun geta litið á þetta, ummæli Zizeks um auglýsingatexta sem hann skrifaði fyrir umdeilt tískufyrirtæki sem ég þekki ekki: Blessaður!
Dugir. Bestu heilsur,
Gráthvelið.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli