Annars telst þetta fólk ferðamenn

„Í gær var 10 ára rúmensk stúlka handtekin í Ósló með móður sinni vegna þess að sýnt þótti að stúlkan væri gerð út sem vasaþjófur í verslanamiðstöðvum. Þeim mæðgum verður vísað úr landi vegna þjófnaðar. Annars telst þetta fólk ferðamenn, sem má dvelja í landinu í þrjá mánuði í senn án landvistarleyfis, en er þá sent heim.“

– segir RÚV en Norðmönnum finnst undarlegt að rúmenskir götutónlistarmenn séu sendir frá Reykjavík til Osló. Þetta fólk, þetta fólk – annars telst þetta fólk ferðamenn. Af hverju er ekkert íslenskt orð fyrir ethnicity? Í gær var 13 ára íslenskur piltur tekinn í Reykjavík fyrir veggjakrot. Foreldrar hans voru áminntir. Annars telst þetta fólk manneskjur.

Sennilega er rasismi strangt til tekið rangt orð yfir það sem hér er á ferðinni, því væri þetta fólk með meira fé á milli handanna og smekk fyrir hárgreiðslustofum frekar en harmónikkum væri engin athugasemd gerð við dvöl þess á landinu. Þessir römmu fordómar snúa nefnilega ekki einfaldlega að kynþætti, heldur og efnahag og lífsmáta. Smekkur nýríkra þolir ekki að annað sé til – í öllu falli ekki að það sjáist – þess vegna þarf að rýma Kristjaníu, þess vegna anda allir léttar þegar kebabbúllur brenna og þess vegna líðst ekki að hingað komi lággjaldalistamenn.

„Ég tel að þessi uppákoma með sígaunana sem voru sendir hingar af rúmönsku mafíunni til að betla fyrir skuldum réttlæti kenningar Frjálslynda flokksins um eftirlit á útlendingum, og að þar sé enginn rasismi í kenningum þeirra, heldur heilbrigð skynsemi.“

segir einn ummælandi á vísi.is.

En eins og Rafaugað benti á hefur lögreglan nú dregið til baka fullyrðingar um tengsl við „glæpagengi“ og þar með gerst sek um rógburð, ofan á allt annað. Eða svo væri í öllu falli litið á væri um manneskjur að ræða. Lögreglan telur sig sennilega sleppa með skrekkinn því þetta fólk hnuplar í norskum verslunarmiðstöðvum.

Fréttablaðið

Grein um rassíuna. Afsakið myndina.

Ertekkaðfökkíngdjókímér?

Sama dag og þetta Fagnaðarefni birtist flytur RÚV ógeðfelld tíðindi:
„Tveir hópar rúmenskra ríkisborgara, átta og ellefu manna, sem dvalið hafa í miðborg Reykjavíkur að undanförnu fara úr landi í dag. Þetta munu vera 17 karlmenn og 2 konur, en engin börn.

Fólkið kom frá Ósló og Kaupmannahöfn. Jón H B Snorrason, varalögreglustjóri í Reykjavík, segir að kvartanir hafi borist frá verslunareigendum vegna fólksins sem betlað hafi við verslanir.

Fólkið hefur verið hér um skamma hríð, nokkrir áttu farmiða heim, aðrir eru algjörlega peningalausir. Undir þá var borgað en engum var vísað úr landi þótt lagaskilyrði hafi verið til þess, m.a. þar sem annar hópurinn viðurkenndi að hafa ætlað að vinna hér svart, það er á tilskilinna leyfa, segir Jón H B Snorrason.“

Þeim var ekki vísað úr landi. Þeim var bara sagt að fara. Og borgað undir þá flug. Hver þarf Frjálslynda flokkinn þegar hann á efnahagsafbrotadeild lögreglunnar?

Nýríkum Íslendingum finnst efnalitlir óþolandi, fátækir til ónæðis og skammar. Skiljanlega, þeir hafa engan smekk fyrir rakspíra. Skiljanlega fögnuðu menn þegar Kebabbúllan brann og það er líka ósköp skiljanlegt að menn vilji ekki hafa betlandi harmóníkkuleikara á götunum þegar Elton John ætlar að taka lagið yfir kvöldkaffinu þeirra.

Hvað er að ykkur, hálfvitarnir ykkar!? Og hvern ávarpa ég? Hvaða andlit hefur þetta afl? Jón H B Snorrason? Hringir maður í hann til að hvæsa? Sennilega var „engum vísað úr landi“ einmitt til að sneiða fram hjá mannréttindabroti, sennilega þyrfti dáldið gott lögfræðingateymi til að skjalfesta að nokkuð hafi einu sinni gerst.

Nei, þetta er ekki fyndið, þetta er ógeðslegt. Og það sem kosningaumræða síðustu vikna hefði átt að snúast um er einmitt þetta ógeð. Það er eitthvað langtum djúpstæðara en tannvernd – djúpstæðara og raunverulegra. Framtíðarhorfur samfélags ráðast af gildunum sem það ræktar. Okkar dagar vita einfaldlega ekki á gott. Allt í einu finnst mér að ég hefði átt að vera að segja eitthvað síðustu vikur – hvers vegna er svona erfitt að finna snertiflöt við kosningar? Hvers vegna er ekki pólitík í stjórnmálum, þegar öll önnur svið mannlífsins eru gegnsósa af henni?

Ha … jæja, við getum fundið Rúmenana, beðið þá afsökunar og boðið þá velkomna aftur eftir fjögur ár. Það verður áreiðanlega forgangsverkefni vinstri flokkanna eftir jafn áreiðanlega glæstan kosningasigur.

---
Kl. 14:23 var bætt aftan við texta fréttarinnar: „Þetta fólk hafi ekki haft möguleika á að framfleyta sér í Reykjavík og hafi sofið í almenningsgörðum.“ Nú er fyrri hluti málsgreinarinnar augljós lygi, því ég horfði á tónlistarmennina framfleyta sér. Síðari hlutanum er sjálfsagt ætlað útskýringar- ef ekki réttlætingarvægi: annars vegar er ekki prýði að því að fólk sofi í görðunum í borginni, við vitum öll að þeir eiga helst að vera tómir, hins vegar hlýtur það að vera fólkinu fyrir bestu að við sendum það burt, svo það geti þá sofið í hlýrri görðum annars staðar.
---
Þá hermir mbl.is: „Sagt var að lögreglu gruni að fólkið hafi verið undanfarar glæpahópa.“ Og að auki: „Ábendingar hafi borist frá Norðurlöndunum, að sambærilegir flokkar fari þar um og séu undanfarar stærri hópa, sem hyggist stunda óleyfilega starfsemi.“ Umorðað: Á Norðurlöndunum eru menn með fordóma fyrir sígaunum. Við ákváðum að rétt væri að taka þá upp líka.
---
Kl. 16:14 bætir mbl.is við sínar fréttir: „Lögreglan segir, að fólkið haldi af landi brott í dag og fari héðan sjálfviljugt en hópurinn telur alls 21 einstakling, bæði karla og konur og eitt barn.“ Hvernig var vilji fólksins leiddur í ljós? „Tæplega helmingur hóps Rúmena, sem lögreglan á höfuðborgarsvæðinu hefur haft afskipti af, kom til landsins í gær en hinir hafa dvalið hér á landi í nokkra daga,“ segir líka í fréttinni – hvað var það sem fólkið skildi ekki um eigin langanir í gær en lærðist í dag?
---

Á meðan ég man

M, tími!

Tvítugur Íslendingur flaug til Frakklands með það í huga að ganga sveitaveginn milli tveggja borga, staðnæmast á vínbúgörðum, beiðast gistingar, „já, þakka þér kærlega, ég myndi þiggja kvöldverð,“ daðra við heimasætur og stela eplum af trjám þegar svo bæri við. Leita skjóls í helli ef brysti á þrumuveður. Lesa bók við kertaljós. Kannski einhver myndi kenna honum að skjóta fugla sér til matar. Akurhænsn. Frakkar framleiða svo margar búningamyndir.

Á leiðinni út úr borginni á fyrsta degi, með bakpoka á bakinu og annan bakpoka á maganum og rauðflekkótta höfuðkúpu undir grimmri sól í hostúðlegri náttúru (Já! Nú má segja hostúðleg, í fyrsta sinn á Íslandi!) því í interrail bæklingum birtist hin búningamyndin af Frakklandi, þar sem ungir menn snoða sig og setja upp sólgleraugu fyrir ferðalög, rétti ungi maðurinn (les: þessi galgopalegi uxbuxi) svo út þumal til að komast að næstu bensínstöð og kaupa meira vatn að drekka. Fyrsti maður sem stoppar sagði: „Ég er einmitt á leiðinni til Toulouse, hoppaðu upp í, ég á nefnilega tvær konur, guð minn góður hvað það er erfitt, eina eiginkonu í Bordeaux og eina hjákonu í Toulouse, ég fæ engan frið, annars er ég antíksali, nú er ég að ferja þessar mubblur hérna í skottinu, lífið er bara þjáning“ en bíllinn var spánnýr og fór ekki langt niður fyrir 200 leiðina á enda, sem tók þá rúma klukkustund undir tuði í stað tveggja vikna við fuglasöng. Út á gangstétt við kaffihús í miðbænum, farvel!

Lunganum af þeim tveimur vikum sem eftir voru varði strákurinn í borginni Perpignan, sem hefur lagt sig fram um að verða ekta með því að leggja á um miðbæinn, þar sem sama vatnið lekur fram og til baka – aðra áttina fyrir hádegi, hina síðdegis.

Þetta var kennslustund um liðinn samtíma. Nú er samtíminn ekki lengur antíksali á nýjum bíl heldur fjölmiðlafulltrúi á gömlu reiðhjóli. En áin í Perpignan rennur enn fram og til baka.

Í kvöld: Bein útsending frá flettiskiltinu við Hafnarfjarðarveg

Kárahnjúkaspuninn er stórmerkilegur. 40 manns fá matareitrun í göngunum, þar sem þeir starfa á 11 tíma vöktum, við díselvélar, 15 km inni í fjalli, borða mat úr opnum ílátum, hafa hvorki vask né klósett og segjast þurfa að sleikja hellisveggina til að svala þorsta sínum. Það er fyrsta fréttin. Þá heyrist að Impregilo hafi stolið lista heilbrigðisyfirvalda á staðnum, yfir 180 manns sem hafi orðið veikir síðustu x vikur – frétt sem Impregilo svarar með því að fyrirtækið dragi í efa að allir þessir 180 hafi veikst í göngunum. Enn stendur fyrsta talan, 40, óhögguð, ásamt því afbroti fyrirtækisins að ræna upplýsingum fré heilsugæslu. Nú hefur landlæknir bæst í hóp álitsgjafa og staðfestir að 180 manns hafi ekki veikst í göngunum, fjöldi veikra hlaupi aðeins á „nokkrum tugum“ sem þýðir að enn stendur talan 40 föstum fótum. 40 manns sem veiktust á einu bretti eftir að sleikja hellisveggi.

Þetta heita sjónhverfingar. Og frekar prímítífar sjónhverfingar. Sjónhverfingamaður Impregilo eða „fjölmiðlafulltrúi“rekur líka fyrirtækið Íslensk almannatengsl. Á heimasíðu þess segir:
„Krísustjórnun snýst fyrst og fremst um að koma í veg fyrir að fyrirtæki verði fyrir ímyndaráföllum. Komi hins vegar til þess að ímynd fyrirtækis verði fyrir skakkaföllum er hægt að takmarka skaðann með vel skipulagðri áætlun. Röng viðbrögð við ímyndaráfalli er góð leið til þess að bæta gráu ofan á svart.“

Á síðu fyrirtækisins segir líka, um þrýstihópavinnu:
„Fjölmargir aðilar geta verið flokkaðir sem þrýstihópar á Íslandi. Sem einfalt dæmi má nefna Kvennaathvarfið, Rauða kross Íslands, Náttúruverndarsamtök Íslands, Landvernd og íslensk stéttarfélög. Allir þessir hópar leggja sig fram við að hafa áhrif á lagaumhverfi sitt og tryggja að þeirra rödd fáist heyrð, séu breytingar fyrirhugaðar á því.
Það sama á við um íslensk fyrirtæki. Þegar breytingar voru fyrirhugaðar á olíugjaldi á Íslandi leitaði fjármálaráðuneytið til olíufélaganna eftir umsögnum um áhrif fyrirhugaðara breytinga. Olíufélögin lögðust gegn breytingunni og það að ráðist var í breytinguna engu að síður sýnir einfaldlega að þrýstihópavinna (e. lobbyism) þeirra skilaði ekki árangri sem erfiði (sem var þónokkuð, skv. upplýsingum Íslenskra almannatengsla).“

Maðurinn sem vinnur við að láta Impregilo líta út eins og Kvennaathvarfið er sómakær borgari, það hét einu sinni „vandur að virðingu sinni“, og hótaði á dögunum að kæra Gauk Úlfarsson fyrir að kalla sig rasista. Um svipað leyti bloggar hann um áhyggjur sínar af því að Íslendingar láti glepjast af falinni og óheiðarlegri álagningu sjoppueigenda.
Ég veit ekki hver orðabókarskilgreiningin á sýkópata er og nenni ekki að lenda í kærumáli. En fjölmiðlar ættu ekki að ræða við fjölmiðlafulltrúa, ekki frekar en blaðaljósmyndarar taka myndir af auglýsingaskiltum.

---

„Þau tíðindi gerðust aðfaranótt 20. jan. 1932, að hópur manna ruddist inn í hús eitt í Keflavík, þar sem Axel björnsson, formaður Verkalýðsfélags Keflavíkur, var næturgestur. Var þar kominn flokkur útgerðarmanna, 20-30 alls, undir forustu Elíasar Þorsteinssonar. Létu þeir ófriðlega. Eftir nokkur orðaskipti og hótanir um meiðingar, tóku þeir Axel með valdi, fluttu hann út í mótorbát og héldu til Reykjavíkur. Hótuðu þeir honum öllu illu, ef hann kæmi aftur til Keflavíkur. … „Ástæðan til ofbeldisins getur verið sú ein, að ég er form. Verkalýðsfélags Keflavíkur, sem á í launadeilu við útgerðarmenn í Keflavík, friðsamlega af félagsins hálfu. …““
Ár og dagar, 1875–1934, bls. 150-151.

Þetta var annar langafa minna í móðurætt, en langafi minn í föðurætt, Helgi Hannesson, hefði orðið hundrað ára á dögunum. Um hann birtist aldarminning í Morgunblaðinu í dag. Annar var kommi, hinn krati, báðir hugrakkir.