Madur margra orda

Jæja! Djöfull er kominn tími til að – blogga! Og ég segi – blogga! eins og Steinar Bragi segir - steppa! Ég var að – vakna!

Kerry

Kerry tapar kosningunum fyrir að minnast á kynhneigð dóttur Cheneys. Ég held þetta hljóti að vera svo einfalt. Og þó er vitanlega ljóst að hefði hann ekki minnst á Mary Cheny hefði hann klúðrað einhverju öðru og hefði hann ekki klúðrað því hefðu götusteinarnir klúðrað því fyrir hann því við vitum öll að Bush á fjögur ár eftir. Við vitum að hann hefur verið sendur til að vinna verkefni sem hann þarf að klára. Enn gengur fjöldi ómyrtra múslima laus. Takið, vinsamlegast, eftir biblíutilvísuninni.

Ég er semsagt kominn í heiminn aftur, eftir að hverfa í nokkra daga við umsóknarvinnu. Setti saman mína fyrstu rannsóknaráætlun und zwar á þýsku … það er stórgaman að setja saman rannsóknaráætlanir. Formið er til – prófsteinninn er ekki ég sjálfur heldur kemur hann utan að, hann er samþykktur og ég get leitað ráða án þess að leggja alla veru mína að veði. Er ekki rétt að við játumst því annars að við erum allir expressjónistar, svona alla jafna? Við öll.

Líka samkynhneigðir.

Jæja – hitt ber að játa að það er ótrúlega fátt að frétta af manni sem situr heima hjá sér og raðar saman rannsóknaráætlun. Einkum ef hann kærir sig ekki um að ræða rannsóknaráætlunina … ekki að svo stöddu máli … ekki tímabært … við munum sjá hvað setur en málið er komið í farveg.

Og nú er semsagt stund milli stríða … samt, það er alltaf eitthvað fólk að ónáða mig. Ég hef ekki rætt hér frönsku stúlkuna sem ég leigði hjá fyrr í sumar? Frakkar eru jafn alfarið óþolandi í eigin persónu og þeir geta verið heillandi á bók. Nú er þetta allt saman túlkunaratriði, og ég ætla ekki að þykjast rýna í eðli Frakkans sem slíks – með öllum hugsanlegum fyrirvörum afstæðishyggjumanns við öll hans orð: Frakkar líta nefnilega svo á í einkalífi, eins og þeir eru frægir fyrir í heimspeki, að tungumál sé ekki til samræðu, heldur til einræðu. Og þetta er alfarið heillandi – stúlkan sem ég leigði hjá er heillandi og virðingarverð – en um leið óþolandi. Indulgent – hvernig segir maður það á íslensku? Stúlkan er tildurrófa?

Allt almennilegt fólk er raunar óþolandi tildurrófur … hefur einhver horft á Annie Hall nýverið? Ef ég væri menntamálaráðherra myndi ég leggja fram lagafrumvarp um að hún væri sýnd í Ríkissjónvarpinu einu sinni á ári, ég myndi jafnvel íhuga skylduáhorf. Alby Singer/Woody Allen á þennan brandara í upphafi myndarinnar, um tvær konur á veitingastað, kvartandi yfir matnum: Þetta er bragðlaust, ofeldað, og grænmetið er skemmt. – Já, ég veit, segir hin, og svo er skammturinn alltof lítill. Svo segist Woody þennan brandara túlka viðhorf hans til lífsins í hnotskurn – ásamt hinum, sem hann hefur frá Groucho Marx, um að myndu aldrei vilja vera í klúbbi sem hefði mann eins og hann sjálfan fyrir meðlim.

Djöfull geta óbeinar tilvitnanir verið langar, sagnmargar og leiðinlegar. Afsakið.

Google

Nýtt form: Ég mun semsagt hefja hvern kafla á umfjöllun um fréttnæman viðburð, og ráfa svo jafn langt af leið og ég kemst, þar til ég lendi ofan í gjótu, eins og hér að ofan, skríða þá ekki upp heldur klippa, also cut!, og byrja upp á nýtt, á nýjum stað.

Hann Godard var einu sinni spurður hvernig hann tæki og klippti myndirnar sínar. Hann sagðist fylgja viðfangsefninu í hverri töku jafn langt og hægt væri og klippa svo þegar engrar annarrar undankomu væri auðið. Ég veit ekki hvort ég geri þetta hér með að minni bloggtækni, eða hvort þetta hefur ef til vill alltaf verið bloggtækni okkar allra, en also: Google!

Persónulega leitarvélin. Búin að heyra þetta? Heitir google desktop og leitar á harða diskinum þínum um leið og hún leitar á netinu … málið er, maður hefur verið tregur til vegna þess að þeir eru með svo litríkt og bjart lógó, voru svo snjallir ungir strákar og byrjuðu bara í bílskúr eða þar um bil, en það er kominn tími til að viðurkenna það: Google er líka óvinur manns.

Ekki þar fyrir að google er eina leitarvélin sem ég nota. Og þeir eiga blogger.com sem ég nota líka. Og þeir gera netið af betri stað svo héðan vil ég aldrei fara. En það er einmitt þetta … apple dreifði góðu tónlistarforriti í nokkur ár sem varð uppáhald allra og tilkynntu svo einn daginn: Nú er gott orðið betra! Tónlistarforritið þitt hefur breyst í tónlistarbúð! – Semsagt, það er verið að narra okkur. Og ég læt fyllilega narrast því þetta er samtíminn allur og ég vil ekki missa af honum en andskotinn sjálfur! Hafa ekki verið gerðar góðar rannsóknir á brotthvarfi einkalífs? Ég meina ekki bölsýnar framtíðarspár heldur rannsóknir á raunverulegri stöðu mála – ég held að við gerum hundrað sinnnum færra í felum, talið í mínútum eða fenómenum, en jafnaldrar okkar fyrir tuttugu árum. Ég held að einkalífið sé nánast horfið, og við höfum ekki tekið eftir því, því við vorum upptekin af því að tala um hvernig einkalífinu stafaði hætta af þessu öllu saman. – Stafaði hætta – semsagt, eitthvað gæti gerst í framtíðinni. Íslensk erfðagreining og svo framvegis. Á meðan stakk einkalífið bara af.

Og hverjum finnst ekki gaman að blogga? Og hver heldur ekki að þetta sé jafnvel gott fyrir sálarlífið? Og þrælhúmanískt?

Mér datt eitthvað í hug í miðjum klíðum en gleymdi því svo.

De Niro

Jájá …

Social Forum

Ég er ekki þar. European Social Forum stendur yfir í London, þessa helgi, og ég man hvernig ég hugsaði með mér þegar ég frétti af stað- og tímasetningu í byrjun sumars: Frábært! Þetta er í grenndinni, EasyJet er til, ég skelli mér loksins! Október … fimm mánuðir til stefnu. Svo skall það á mér í fyrradag þegar kunningi minn spurði hvort ég þekkti fólk í London, hann væri á leiðinni á Social Forum – ég hugsaði: Ha, voru ekki fimm mánuðir til stefnu!? Og uppgötvaði umsvifalaust að þetta stemmdi, þeir væru also liðnir. Þannig óttast maður á köflum að lífið allt gæti farið á mis við mann. Hver er farinn að huga að ellilífeyrismálum?

En gott og vel, mér finnst ég eilítið nærverandi þar sem ég kom tveimur vinum saman sem ég vona að hittist, hjálpist að og hrífist hvor af öðrum … og heiminum verður sennilega ekki fyllilega bjargað næstu 12 mánuði, svo enn gefst færi á fyllri þátttöku.

Nóg, þetta er nóg!

H.

Astin, þrældomurinn, hið almenna

Ég þoli ekki drama. Nenni því ekki … er hrifnari og hrifnari af hinu ómögulega íslenska orðasambandi „að vera saman“. Það felur í sér ógurlegan en jafnframt þægilegan og aðlaðandi misskilning um að samband sé staða en ekki hreyfing eða ferli. Þegar sunnar dregur í Evrópu talar fólk um að fara saman eða ganga saman – þannig er tekið til orða í Þýskalandi og Tékklandi – og enn sunnar eykst hreyfingin svo Ítalir og Spánverjar tala um að eiga sögu saman. Það er mergurinn málsins og heili helvítis vandinn, að fólk leggur upp í sögu saman, hvort sem það lítur svo á eða ekki, og þar eru bæði ris og hnig – og dramatísk element, sem eru best til þess fallin að gera menn sturlaða. Þarf ég að minnast á Hamlet?

Þessi staðreynd fellur engan veginn að heimsmynd minni, sem á sér ekkert meta-narratíf, heldur aðeins pínu-narratíf úr þriggja þátta kvikmyndum, þar sem öllum sögum lýkur einmitt þar sem þær í alvöru heiminum hefjast. Ég hef þá helst hina rómantísku gamanmynd í huga, þar sem eilífðin birtist sem tvær manneskjur í rigningu – önnur er asnalegur og anal-retentífur Breti sem hleypur á eftir hinni og biður hana klunnalega að giftast sér ekki mjög mjög lengi. Svo kyssast manneskjurnar og myndinni lýkur með fullnaðarsigri ástarinnar. Eftir kossinn stöndum við hefðarlausu aumingjarnir á gati. Mér eru engin klúrheit í huga.

Eins og einhver hefur minnst á þá er góður endir enginn endir. Eins þó ástin standi af sér eitt og annað sigrar hún ekki dauðann.

Ég velti því fyrir mér hvort annað eigi ef til vill við um gamla módelið, þar sem „sigur ástarinnar“ var í rauninni sigur karlsins á konunni, eða sigur karlsins á föður konunnar, sem þar með var gefin og undirgefin manni sínum til dánardægurs, sem oftar en ekki er dánardægur karlsins en þeir eru að jafnaði ívið skammlífari en konur. Jæja, nú stendur Vesturlandabúum hvorki tilfinningalega, félagslega né raunverulega til boða að mynda ástarsamband á grundvelli þræls- og húsbóndalíkansins – okkur ber í öllu falli að virðast nálgast hvort annað á jafnræðisgrundvelli.

Eins og ómenntaður breskur öreigi í White Teeth Zadiear Smith spyr ítrekað sjálfan sig: Hvers vegna getur fólk ekki bara lifað í friði eða harmóníu eða eitthvað?

Kunnugum geri ég ljóst að í raunveruleikanum er ekki stór krísa í gangi – ég er ekki nema að hálfu að tala um veruleikann, ég er fastur á sviði hins almenna og á bágt með að stíga niður.

Bestu,

H.

Breytingar

Þykist hafa breytt útlitinu á vefnum … tékka, tékka, 1, 2, þrýðr. En núna … ?

Audvitad!

Audvitad fekk hun styrkinn ... eg a von a itolskum jakkafotum. Klipping.

Djöfuls V

Nei, andskotinn … hvað í djöflinum þykir DV réttlæta að birta mynd af manni sem fróar sér á hestum? Vara aðra hesta við? Vara hestaeigendur við? Ætla þeir að taka manninn af lífi?

Eftirsiðmoderniskur ihaldssamur hvalur kylir mann

Rokkarinn þagnar. Já, það er ég – ég keypti mér leðurjakka í fyrradag og svei mér þá, ég er nýr maður. Á götunni, það er – heima hjá mér virðist ég flestum enn kunnuglegur, en á götunni hugsar fólk: „Hver er þessi tignarlegi maður sem lítur út eins og hann hafi verið að kýla mann, og það réttilega?“ – og það réttilega. Reffilegur, jabbs.

Þagna og set einhver fjandans orð á þetta fjandans blogg. Hvers vegna? Því ég er hýper. Manískur. Búinn að vera fáránlega hamingjusamur og virkur í fimm daga. Og nú er semsagt internettími en ég hef eiginlega ekkert áríðandi á netinu að gera svo ég sest bara og þagna … og bíð eftir kaffi … og bíð eftir fleiru. Stend raunar á öndinni, því Veronican mín stendur á öndinni í Róm, hún var í viðtali í morgun og á samkvæmt spám að fá niðurstöðu eftir … tíu mínútur. Eða innan tíu mínútna – tíminn hefur hins vegar annað eðli í Róm en Reykjavík – hvað þá Brandenburg – svo ég hringi ekki næsta klukkutímann. Spurningin er semsagt: Þarf ég að fara að afla meiri tekna til að geta borðað á sömu veitingastöðum og hún, eða þarf ég að afla meiri tekna til að borga kebabana hennar líka. Já, þetta snýst semsagt um peninga …

ég snýst ekki um peninga, ég snýst ekki heldur um sjálfan mig, ég snýst ekki þessa dagana heldur stefni hraðbyri út og suður en vantar klippingu.

Hver er maðurinn á skáldi og geðsjúklingi annar en útgáfusamningur?

Ég ætla að gera eins og hann Hreinn þarna Hjartahlýr og tala um bækur. Eða nei … ég nenni því ekki. Mæli samt með Rússanum Victori Pelevini sem ég fékk lánaðan á dögunum. Góður samtími. Reyndi eitthvað að opna Vonnegut árgerð 65 í gær en hann var of mikil fortíð. Verður sjálfsagt góður aftur eftir fimmtíu ár. Dáldill Michael Moore.

Á eftir að sjá Fahrenheit, hef ekki nennt því enn … finnst eins og ég viti alveg við hverju er að búast, geri ráð fyrir að það verði skemmtilegt, en ég er líka hættur að lesa gagnrýnar greinar um Bandaríkjastjórn. Þegar maður áttar sig á formúlunni hættir að vera gaman. Þess vegna fór manni að leiðast bæði Andrésblöð og unglingamyndir, því miður …

Hélt mig langaði að lesa neocon hugmyndafræðingana eftir að ég las einhvers staðar að þeir væru allir post-postmódernistar, það er þeir hefðu allir lesið í það minnsta inngang Kristjáns Kristjánssonar að hugmyndum síðnútímans, hrifist með og sagt: Jájá. Það er enginn sannleikur, heldur margir sannleikar. Einn fyrir svertingja, einn fyrir hvíta millistétt, einn fyrir okkur – og nú setjumst við niður og framleiðum þá alla. En af inngangstextum að Leo Strauss að dæma er þetta kjaftæði, hann er bara Grikklandsaðdáandi og segir að maður eins og Churchill sanni að megalofuxia sé möguleg í dag rétt eins og í Grikklandi til forna. Googli maður upp orðinu megalofuxia finnst aðeins ein síða, og hún er einmitt um Strauss.

Jæja, eftirsíðmódernískir íhaldsmenn hefði verið spennandi fyrirbæri og ef þeir eru í raun ekki til mega áhugasamir líta á þessi skrif sem ábendingu. Bara hugmynd … farnist hreyfingunni síðan vel bið ég um að vera tekinn úr umferð.

Aldrei verið á kaffihúsi með svona marga lapptoppa, ekki einu sinni í Reykjavík. Undursamlegt! En mig vantar klippingu, til að taka mig betur út … leiga eða klipping, leiga eða klipping …

Fleira var það ekki í bili,

ég er ykkar, ævinlega, lesendur mínir báðir,
setjið inn athugasemdir fíflin ykkar!

Hvalur 1.