Heitir staðurinn Road Movie?

Já, hm … ég er með spurningu sem ég veit ekki hvernig er rétt að bera fram og ég sé ekki fyrir mér að nokkur geti svarað. Þó er hún þannig séð empirísk, eða snýr að þekkingu á hinum ytri veruleika, frekar en nokkurri krísu hið innra, strangt til tekið … nema að hún falli á gagngerri rannsókn á veruleikanum og í ljós komi, empirískt, að ekkert svar sé til, þá væri í öllu falli rétt að taka hana til skoðunar á öðrum forsendum.

Þorsteinn Gylfason spurði hvar maðurinn ætti heima. Ég spyr semsagt: Hvar á ég heima? Það er, ég geri ráð fyrir að nú þegar sé til staður þar sem ég myndi una mér betur en nokkurs staðar annars staðar á vetrum. Ég veit að einhverju leyti hvaða eiginleikum slíkur staður þarf að búa yfir. Í fyrsta lagi er ágætt að þar sé temmilega hlýtt og bjart – en það er bæði auðsótt og aukaatriði. Í öðru lagi vil ég að þar sé nokkur sægur af manneskjum sem sinna sjálfum sér og sínum af alúð og festu, og rækta anda sinn, en hvort tveggja án þess að gera það beinlínis í þágu nokkurs andamarkaðar, t.d. framsóknar í listageiranum, né fetiséri þau eigin andarækt og tali látlaust um „andlega hluti“ eins og vondir hippar, nýaldarfólk og leiðinlegri hugvísindanemar. Ekki þar fyrir, að svona samfélag gæti samt sem áður verið til innan háskóla eða hippakommúna, en það væri ekki gott í krafti þess að tilheyra slíkum stofnunum. Í þriðja lagi … heyriði, já, ég er raunar að fara að endursegja stjórnarskrána sem Kristrún þýddi og birti á Kistunni … semsagt, vísa þangað, og spyr: hvar er þetta til í alvörunni? Ég geri ekkert frekar ráð fyrir að raunin falli að ídealinu í Litháen, ekki fyrr en ég hef í öllu falli vitni að því.

Ókei, byrjum aftur: Hvar finn ég stað sem stenst nýju stjórnarskrána á Kistunni, og ber mér auk þess stöðuga kennd fyrir einhverju nýju og spennandi?

Semsagt, ég held að ég sé í raun og sanni ekki að leita að faðmi konu … ég held ég sé að leita að stað, landfræðilegum, stjórnarfarslegum stað.

Ég er búinn að byrja á nokkrum tölvuskeytum sem ég hef síðan hætt við og ekki sent, eins og mér væri sjálfsagt hollast að hætta við þessa færslu hérna líka … því frammi fyrir einhverjum einstökum vini, átta ég mig á að hann eða hún getur ekkert gert fyrir mig. Hann eða hún hefur hvorki fundið stað sem þennan, né væri staður sem þessi í þeirra huga endilega staður sem þessi í mínum huga, né er víst að hann eða hún myndi deila slíkum stað með mér, þrátt fyrir allt og allt …

Í öllu falli. Svo ég geti farið að rukka fólk fyrir verkefni með það í huga að kaupa mér flug, því ég rukka aldrei pening fyrr en mig langar að fljúga eitthvert … látið mig vita ef ykkur dettur eitthvað í hug. Nei, ég er búinn að prófa Tékkland.

Getur verið að mig langi ekki á stað, heldur af stað, í ferðalag? Já … já … já … nú uppgötva ég dáldið og set það í fyrirsögn.