Fagra veröld, magri maður … ég er víst grannur, já, ég er svona rétt að átta mig á þessu, ég var einu sinni feitt barn og nú segjast vinir mínir ekki geta séð það fyrir sér … eitt andartak þegar vakið var máls á þessu saknaði ég fitu minnar …

fórnarlamb staðalmynda, gangandi gína, ekki að mér sé hollt að stíga upp úr sundi um leið og Herra Ísland en syngjum aðra sálma.

Eiríkur Örn Norðdahl átti veg og vanda að skipulagningu frábærrar hátíðar, frábærs viðburðar sem reið yfir nú um helgina, og var öllum aðnjótandi raunverulegur yndisauki. Þó að á plakatinu sem hann og Halldór Arnar Úlfarsson – og nú gúglast þeir báðir væntanlega – hönnuðu hafi staðið Heil Nýhil sem flestum fyrrum Þjóðverjum ætti að þykja frekar lélegur brandari, er óhætt að óska okkur öllum heilla.

Einhver stakk upp á því að ausa Eirík sæði, til að fagna sigrinum, gott ef það var ekki ég, halda svona loka-bukkake þegar dagskránni var lokið, en svo gleymdist það í fylleríinu …

jæja já. Jæja já. Ýmislegt hefur og gerst. Skeð. Kierkegaard gerir mig óhemjukátan þessa dagana … ég er hættur með Berlín … það kom út ljóðabók sem allir ætla víst að kaupa, Ást æða varps, hún fæst meðal annars á vefnum http://www.boksala.is.

Mig langar einhvern veginn að fljúga út úr þessum texta, mig langar einhvern veginn að hann hverfi upp í himinhvolfin, ég er í þannig skapi … ég væri til í að textinn liti út eða væri snertingar eins og rofinn himinn, eins og himinrofabörð, og þá vildi ég gjarna að glitti í rautt og gult á bakvið …

svo skrifaði ég fleira sem varð svo ágætt að ég ákvað að halda því til hlés og nostra við það þar til það fer í prentun í vetur … haha! Þið verðið að borga mér fyrir mína bestu tanngarða héðan af. Mun aldrei láta mín snjöllustu orð falla utan visa-raðgreiðslna héðan af - það verða minnst fjórir milliliðir að mínum fallegustu hugsunum sem munu þannig þýðast á súpermarköðsku, fatabúðsku og ferðalögsku vandræðalaust – án þess ég hafi nokkurn tíma hitt hagfræðingana, tölvunarfræðingana, viðskiptajöfrana og prentsmiðina sem sjá um samskipti okkar.

Ég mun ekki einu sinni brosa ókeypis, og því nánari vinir sem við erum, því vænna sem þér þykir um nálægð mina, því meira mun rukka ég fyrir sælustundina og því harðar mun Intrum Justitia leggjast á ættingja þína þegar kemur að skuldadögum, minn kæri.